به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ پرسپولیس با مشکلاتی در خط دفاعی خود دست و پنجه نرم میکند.
این مسئله باعث عقبنشینی ناخواسته کل بلوک دفاعی و افزایش عمق تیم شده است.
عقبنشینی هافبک دفاعی؛ راهکار یا مشکل؟
پیامد مستقیم این وضعیت، عقب رفتن هافبک دفاعی برای پوشش فضای بین مدافعان میانی است. هرچند این تصمیم در ظاهر برای بستن کانالهای نفوذ ضروری به نظر میرسد، اما در عمل فضای جلوی محوطه جریمه را خالی میکند؛ همان منطقهای که اغلب خطرناکترین ضربات از آن شکل میگیرد.
فاصله میان خط میانی و حمله؛ چالش جدید
با عقبنشینی هافبک دفاعی، خط میانی از خط حمله جدا میشود و فاصلهای به وجود میآید که گردش توپ را کند و کماثر میکند. در چنین شرایطی، مهاجمان یا مجبور به عقب آمدن برای دریافت توپ میشوند یا در انزوا چشمانتظار ارسالهای بلند و کمدقت میمانند.
کاهش محسوس خلق موقعیتها: نتیجه نهایی
حاصل این روند، کاهش محسوس خلق موقعیت، افت پاسهای عمقی مؤثر و از بین رفتن ریتم تهاجمی تیم است.