پیشتر دو مسابقه مقابل تیم ملی فوتبال کاستاریکا و تیم ملی فوتبال نیجریه قطعی شد؛ رقبایی که هرچند در جام جهانی حضور ندارند، اما از نظر سطح فنی و سابقه بینالمللی، محک مناسبی برای ایران به شمار میروند.
با این حال، نام آخرین حریف احتمالی ایران، بسیاری را غافلگیر کرده است؛ تیمی که نهتنها در سطح اول فوتبال منطقه خود جایگاهی ندارد، بلکه حتی در ردهبندی جهانی نیز فاصله قابل توجهی با استانداردهای یک بازی تدارکاتی جدی دارد.
انصراف اروپاییها و تغییر مسیر برنامهها
در ماههای گذشته، امید اصلی فدراسیون برگزاری دیداری دوستانه با تیم ملی فوتبال اسپانیا بود؛ مسابقهای که میتوانست بهترین آزمون پیش از جام جهانی باشد. اما پس از چند ماه مذاکره، اسپانیاییها از انجام این بازی انصراف دادند تا برنامههای ایران دستخوش تغییر شود. مسئولان فدراسیون همچنان از مذاکره با چند تیم اروپایی خبر میدهند، ولی در عمل، اولین نامی که برای بازی پایانی مطرح و حتی تأیید شده، چیزی نیست جز تیم ملی فوتبال پورتوریکو؛ تیمی که از نظر کیفیت فنی فاصله زیادی با استانداردهای بینالمللی دارد.
دیداری پشت درهای بسته
طبق برنامه، این مسابقه قرار است در آمریکا و بدون حضور تماشاگران و پوشش تلویزیونی برگزار شود؛ سناریویی آشنا که پیش از جامهای جهانی قبلی نیز تکرار شده بود. چنین دیدارهایی معمولاً بیشتر به یک بازی تمرینی شباهت دارند تا یک محک جدی. برای کادر فنی به رهبری امیر قلعهنویی شاید این مسابقه فرصتی برای آزمایش ترکیبها و افزایش هماهنگی باشد، اما از منظر رقابتی، ارزش فنی چندانی به تیم ملی اضافه نمیکند.
پورتوریکو؛ رقیبی خارج از سطح انتظار
پورتوریکو در فوتبال کونکاکاف هرگز جزو مدعیان نبوده است. این تیم در ردههای پایین جدول ردهبندی فیفا قرار دارد و نه سابقه حضور در جام جهانی را دارد و نه در تورنمنتهایی مانند گلدکاپ یا لیگ ملتهای منطقه موفقیت چشمگیری کسب کرده است.
نبود بازیکنان شاغل در لیگهای معتبر اروپایی و عملکرد ضعیف در مسابقات رسمی، باعث شده بسیاری این انتخاب را زیر سؤال ببرند. وقتی تیمی حتی از برخی کشورهای درجه سه آسیا و اقیانوسیه رتبه پایینتری دارد، طبیعی است که نتواند معیار مناسبی برای سنجش آمادگی ایران باشد.
تجربه تلخ برابر قهرمان جهان
آخرین بازی بزرگ پورتوریکو نیز تصویر روشنی از سطح این تیم ارائه میدهد. آنها در دیداری دوستانه مقابل تیم ملی فوتبال آرژانتین با نتیجه سنگین ۶ بر صفر شکست خوردند؛ مسابقهای که ستارههایی مثل لیونل مسی، الکسیس مکآلیستر و لائوتارو مارتینز به راحتی خط دفاعی آنها را در هم شکستند. چنین اختلاف سطحی نشان میدهد این تیم حتی برای بسیاری از بازیهای تدارکاتی نیز حریف قابل اتکایی نیست.
تمرین پیش از آزمونهای واقعی
اگرچه دیدار با پورتوریکو میتواند یک تمرین سبک چند روز پیش از بازی مهم مقابل تیم ملی فوتبال نیوزیلند باشد، اما برای تیمی که سودای عملکرد آبرومند در جام جهانی دارد، چنین مسابقهای به تنهایی کافی نیست. انتظار میرود فدراسیون در کنار این بازی کمفشار، حداقل دو دیدار جدی و سطح بالا نیز تدارک ببیند. در غیر این صورت، تیم ملی بدون محک خوردن برابر رقبای قدرتمند، راهی بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان خواهد شد؛ تصمیمی که میتواند در بزنگاههای جام جهانی هزینهساز شود.