به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ میزبانی از تورنمنتهای بزرگ ورزشی مانند المپیک و جام جهانی فوتبال، همواره میدانی برای رقابتهای داغ میان کشورهای نامزد بوده است؛ رقابتی که گاهی کشورها را ترغیب میکند تا برای کسب میزبانی، فراتر از قواعد معمول گام بردارند.
با این حال، میزبانی ایالات متحده از جام جهانی ۲۰۲۶، که یان رایت از آن با عنوان «جام جهانیِ بحرانها» یاد کرده است، شرایطی واژگونه را به نمایش میگذارد. در حالی که انتظار میرود میزبانی یک رویداد ورزشی با رونق صنعت توریسم همراه باشد، اکنون شاهد هستیم که مربیان، مقامات تیمها و هواداران بسیاری به دلیل عدم دریافت ویزای آمریکا، از حضور در این مسابقات بازماندهاند که ماجرای داوری به نام «عمر آرتان» تنها آخرین مورد از این فهرست طولانی است.
آسیبهای ویزایی به تیم ملی ایران و رفتارهای دور از شأن میزبان
در این میان، سهم کاروان ایران از محدودیتهای سختگیرانه ایالات متحده بیش از سایرین بوده است؛ به طوری که سرپرست، مدیر اجرایی، مدیر رسانهای و آنالیزور تیم ملی کشورمان موفق به دریافت ویزای آمریکا نشدهاند. این رفتار تنها محدود به صدور ویزا نبوده و گزارشها حاکی از آن است که مقامات امنیتی آمریکا، اعضای تیمهای مختلف را با رفتاری نامناسب و در شرایطی مشابه برخورد با قاچاقچیان مواد مخدر، با سگهای موادیاب تفتیش کردهاند که این موضوع اعتراضات گستردهای را به همراه داشته است.
عقبنشینی فیفا در برابر تصمیمات واشنگتن
در واکنش به حذف عمر آرتان از لیست داوران جام جهانی، فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) در بیانیهای اعلام کرد: «فیفا در فرایندهای مهاجرتی کشور میزبان، از جمله تصمیمگیری در مورد ویزا دخالتی ندارد و مقامات (آمریکا) به فیفا اطلاع دادهاند که شرایط آقای آرتان در مقطع فعلی تغییر نمیکند. همانند رویدادهای قبلی فیفا، دولت میزبان در نهایت تعیین میکند چه کسی ویزا دریافت کند و چه کسی مجوز ورود به آن کشور را دارد.»
این اظهارات، نشاندهنده آن است که وعدههای سران فیفا در حمایت از تمامی اعضای حاضر در جام جهانی، صرفاً جنبهای نمادین داشته است. مدیران این نهاد جهانی در برابر عدم صدور ویزا برای این داور، عملاً تسلیم شدند و نام او را از فهرست داوران نهایی جام جهانی حذف کردند.
لزوم بازنگری در اعتماد به تضمینهای فیفا
سکوت معنادار فیفا در مواجهه با کارشکنیهای آشکار کشور میزبان، گمانهزنیها درباره همدستی فدراسیون جهانی با آمریکا یا مرعوب بودن این نهاد در برابر واشنگتن را تقویت کرده است. این وضعیت زنگ خطری جدی برای فدراسیونهای ملی است که از این پس نباید صرفاً به قولهای سران فیفا برای حضور در تورنمنتهای آینده دل خوش کنند. به نظر میرسد فدراسیونهای فوتبال برای تأمین حقوق خود و جلوگیری از تکرار چنین حوادثی، باید در آینده تضمینهای عملی و قانونی از نهادهای مسئول مطالبه کنند.