به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ شاگردان «خولن لوپتگی» قرار است در اولین گام از رقابتهای گروه B، روز شنبه در استادیوم «سان فرانسیسکو بی اریا» به مصاف تیم ملی سوئیس بروند.
تجربه مربی اسپانیایی از جنگ در خاورمیانه
آمادهسازی تیم ملی قطر در ماه مارس با سایه سنگین تنشهای نظامی در منطقه خاورمیانه و وقوع حملات موشکی به نقاطی از قطر مواجه شد. این رخدادها منجر به لغو دیدارهای دوستانه این تیم مقابل صربستان و تیم ملی آرژانتین، قهرمان جهان، شد. «خولن لوپتگی» از آن روزها و فشار اطرافیانش برای بازگشت به وطنش سخن گفت: «اصلاً تجربه خوشایندی نبود؛ چیزی شبیه به آن را هرگز ندیده بودم. مدام منتظر هشدارها بودیم و گوشیمان در دستمان بود. یک پیام میآمد که از خانه خارج نشوید، پیام بعدی میگفت خطر رفع شده است. در مناطق امن، داخل خانه و دور از پنجرهها بمانید. بیشتر بمبها به نزدیکی پایگاههای آمریکا میخورد، بنابراین وقتی از آنجا دور بودیم، تا حدی احساس امنیت میکردیم. خانوادهام مدام میگفتند: «برگرد». اما نمیشد؛ برای ۱۰، ۱۵ روز حریم هوایی بسته بود.»
مسیر آمادهسازی و ترکیب تیم
تیم ملی قطر که در رده ۵۴ رنکینگ جهانی قرار دارد، در بازیهای تدارکاتی خود مقابل ایرلند با نتیجه ۰ بر ۱ شکست خورد و در مقابل السالوادور به تساوی بدون گل دست یافت. این تیم به رهبری «حسن الهیدوس»، ماه گذشته برای پیگیری مراحل نهایی آمادهسازی خود راهی لسآنجلس شد. در ترکیب فعلی تیم، نام «تحسین محمد جمشید»، بازیکن هندیالاصل نیز به چشم میخورد که در کنار سایر بازیکنان امیدوار است با پیروزی مقابل سوئیس، شروعی درخشان در این تورنمنت داشته باشد.
چالش کیفیت و لیگ داخلی
«لوپتگی» ۵۹ ساله که سال گذشته سکان هدایت تیم را در دست گرفت، درباره اهداف و انگیزههای تیمش تصریح کرد: «ما به دو دلیل اصلی آمدیم: یکی پذیرش چالش بزرگی که هیچکس انجام نداده بود و دیگری محک زدن خودمان در فضایی کاملاً متفاوت. ما میتوانستیم همان ابتدا مقابل ایران – که برزیلِ منطقه است – حذف شویم، اما ۱-۰ بردیم و زمان خریدیم. قطر کشوری ۳۰۰ هزار نفری است که شاید فقط ۱۰ هزار نفر در آن فوتبال بازی میکنند. در بازی مقابل امارات، آنها شاید فقط یک بازیکن بومی داشتند و بقیه از برزیل، پرتغال، لهستان و... بودند؛ اما ما شکستشان دادیم. باید کیفیتمان را بالا ببریم، اما ذات و هویتمان را حفظ کنیم.»
وی در پایان پیرامون وضعیت لیگ داخلی قطر و چالشهای ملیپوشان گفت: «بزرگترین تفاوتی که پیدا کردیم، سطح رقابت و سرعت بازیها بود. ما احتمالاً تنها تیم ملی اینجا هستیم که بازیکنان زیادی داریم که در سال فقط چهار یا پنج بار بازی کردهاند. لیگ ما پر از بازیکنان خارجی است و این باعث میشود بازیکنان جوان ۱۹، ۲۰ و ۲۱ ساله فرصت بازی پیدا نکنند.»