به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ علیرضا بیرانوند در گفتگو با محمدحسین میثاقی، به واکاوی لحظهای پرداخت که بسیاری از کارشناسان آن را یکی از استثناییترین مهارهای دوران حرفهای او میدانند؛ واکنشی که مانع از فروپاشی دروازه ایران شد و بازتاب گستردهای در فضای رسانهای جهان داشت.
تحلیل فنی یک مهار تاریخی
در جریان این برنامه، محمدحسین میثاقی با اشاره به تصویرِ ثبتشده از لحظه مهار توپ که در اکثر رسانههای معتبر ورزشی جهان بازنشر شده است، از بیرانوند خواست تا جزئیات این صحنه حساس را تشریح کند. بیرانوند در پاسخ به این پرسش گفت: «واقعاً فکرش را نمیکردم که توپ به آن شکل استپ شود. موقعیت به گونهای بود که اگر هر بازیکن دیگری در آن شرایط قرار داشت، توپ یا به زانو یا به ساق پایش برخورد میکرد و به بیرون میرفت.»
وی افزود: «هنگامی که توپ توسط حریف کنترل شد، تنها گزینه او یا زدن ضربه نهایی بود یا پاس دادن به همتیمیهایش. توپ پس از برخورد به پای علی نعمتی، تغییر مسیر داد و من که پیشتر جهت حرکت را تشخیص داده بودم، اقدام به شیرجه کردم.»
انرژی مردم؛ فراتر از تحلیلهای فوتبالی
دروازهبان شماره یک تیم ملی در ادامه تحلیل خود از این لحظه سرنوشتساز، از زاویهای متفاوت به موضوع نگریست و نقش حمایتهای مردمی را پررنگ دانست. او در توصیف آن لحظه گفت: «نمیدانم چه انرژی پشت دست چپ من بود و چه اتفاقی افتاد. اگر صحنه را دوباره بازبینی کنید، من فقط دستم را به سمت توپ پرتاب کردم. در آن لحظه حساس، نه دیدی نسبت به توپ داشتم، نه دست خودم را میدیدم و نه حتی خط دروازه را تشخیص میدادم؛ تنها کاری که کردم، رها کردن دستم به سمت توپ بود.»
بیرانوند تأکید کرد: «به اعتقاد من، آن دست، دستی بود که به خواست مردم برای بسته ماندن دروازه به کار افتاد. این مهار، نتیجه انرژی مثبتی بود که مردم ایران برای من فرستادند. اتفاقاتی که پس از بازی با نیوزلند رخ داد و شوخیهایی که با من ساخته شد، همه و همه بخشی از این مسیر پرفراز و نشیب بود که در نهایت به این لحظه ختم شد.»