به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ جام جهانی ۲۰۲۶ برای فوتبال ایران فراتر از یک رویداد ورزشی، به یک ماراتن نفسگیر در حوزههای سیاسی و اداری تبدیل شد.
شاگردان امیر قلعهنویی در حالی که تا آخرین ثانیههای مرحله گروهی با تمام توان برای صعود میجنگیدند، در نهایت قربانی اتفاقات عجیب و بیرحمانهای شدند که مسیر صعود را برای آنها مسدود کرد. گزارش رسانه مارکا، گوشهای از این نبرد نابرابر را به تصویر کشیده است که در ادامه آن را از نظر میگذرانید:
مظلومترین تیم تاریخ جام جهانی
شرایط برای تیم ملی از همان ابتدا با ناملایمات بسیاری همراه بود. امیر قلعهنویی پس از اولین دیدار تیمش مقابل نیوزیلند، وضعیت ملیپوشان را «مظلومترین تیم تاریخ جامهای جهانی» توصیف کرد. این ادعا چندان دور از واقعیت نبود؛ چرا که از مشکلات صدور روادید برای کادر فنی و پزشکی گرفته تا ممنوعیت ورود رئیس فدراسیون به خاک آمریکا، همه نشاندهنده فشارهای غیرورزشی بر اردوی تیم ملی بود.
تیخوانا؛ پناهگاه ملیپوشان در میان طوفان
محدودیتهای سختگیرانه، تیم ملی را مجبور کرد آریزونا را ترک کرده و به شهر تیخوانای مکزیک پناه ببرد. این تغییر مقررات باعث شد بازیکنان برای هر بازی، مرزهای طولانی و پرفشار را پشت سر بگذارند. مارکا در این باره مینویسد که ملیپوشان پس از بازی با مصر در سیاتل، در ساعت ۳ بامداد مجبور به پرواز شدند که عملاً فرصت ریکاوری را از آنها گرفت. مهدی طارمی نیز در واکنش به این وضعیت دشوار گفته بود: «آنها تمام تلاششان را کردند تا ما را حذف کنند؛ این یک فاجعه است.»
پایان تراژیک با دو حادثه در دقیقه ۹۶
سرنوشت ایران در نهایت به شکلی باورنکردنی در ثانیههای پایانی گره خورد. در حالی که گل شجاع خلیلزاده به مصر به دلیل «آفساید میلیمتری توسط VAR مردود شد»، همزمان در بازی الجزایر و اتریش، «ابتدا گل ریاض محرز در دقیقه ۹۳ الجزایر را در مسیر صعود قرار داد، اما گل تساوی اتریش در دقیقه ۹۶ همهچیز را برگرداند و در نهایت ایران حذف شد.» این سلسله اتفاقات باعث شد تیم ملی ایران بدون پذیرش حتی یک شکست در زمین مسابقه، با حسرتی بزرگ و در فضایی کاملاً بیرحمانه، با جام جهانی وداع کند.