به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ پرونده حضور تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ که به میزبانی مشترک آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار شد، در حالی بسته شد که فراتر از نتایج فوتبالی، تحتتأثیر حواشی سیاسی و مشکلات بیسابقه لجستیکی قرار داشت.
گزارش اخیر روزنامه واشنگتن پست، زوایای پنهان و چالشهای بزرگی را آشکار کرده که ملیپوشان کشورمان در این دوره از مسابقات با آن دستبهگریبان بودند.
محدودیتهای سیاسی و سرگردانی بین مرزها
حضور در خاک آمریکا برای کاروان ایران با موانع جدی همراه بود. واشنگتن پست در گزارش خود نوشت: «ایران در این دوره از مسابقات که به میزبانی مشترک آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار شد، در شرایطی پا به رقابتها گذاشت که از همان ابتدا با محدودیتهای متعددی برای حضور در خاک آمریکا مواجه بود.» این محدودیتها باعث شد تا تیم ملی نتواند کمپ اصلی خود را در آمریکا برپا کند و با انتخاب شهر تیخوانای مکزیک، بازیکنان ناچار شدند برای هر دیدار، مسیر طولانی و خستهکنندهای را بین مکزیک و آمریکا در رفتوآمد باشند. علاوه بر این، کنترلهای امنیتی سختگیرانه و صادر نشدن ویزا برای برخی اعضای کادر اجرایی، خشم فدراسیون فوتبال ایران را برانگیخت.
لحظات دراماتیک و وداع تلخ با جام
تیم ملی در زمین بازی نیز تا آخرین ثانیه جنگید. در بازی پایانی مقابل مصر، یک گل بحثبرانگیز که توسط کمکداور ویدئویی آفساید اعلام شد و برخورد ضربه سر سعید عزتاللهی به تیرک، پیروزی را از چنگ ایران ربود. سرنوشت صعود در نهایت به بازی الجزایر و اتریش کشیده شد؛ جایی که «ساشا کالایژیچ مهاجم اتریش در دقیقه ۹۶ گل تساوی را به ثمر رساند تا نتیجه ۳ بر ۳، ایران را از جام جهانی حذف و اتریش را راهی مرحله حذفی کند.»
اعتراض کاپیتان و بیانیه فدراسیون
پس از این حذف تلخ، واکنشها به شرایط نابرابر مسابقات بالا گرفت. فدراسیون فوتبال ایران در بیانیهای رسمی، محدودیتهای اعمالشده توسط دولت آمریکا را مغایر با روح ورزش دانست و از میزبانی گرم مردم مکزیک قدردانی کرد. مهدی طارمی، کاپیتان تیم ملی نیز با اشاره به فشارها و مشکلات لجستیکی گفت: «مشکلات خارج از زمین، از جمله محدودیتهای سفر و اقامت، بر عملکرد تیم تأثیر گذاشته است.» در نهایت، جام جهانی ۲۰۲۶ برای ایران در فضایی به پایان رسید که مسائل خارج از مستطیل سبز، وزنه سنگینتری نسبت به رقابتهای فوتبالی داشت.