به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ امیر قلعهنویی در صفحه شخصی خود یک پیام احساسی منتشر کرد.
آرزوی توقف زمان پس از گل شجاع خلیلزاده
امیر قلعهنویی سرمربی تیم ملی فوتبال ایران در پیامی احساسی که در حساب کاربری رسمی خود در اینستاگرام منتشر کرد، نوشت: «کاش قدرتی داشتم که بعد از گل شجاع زمان را همان جا متوقف کنم تا شادی آن لحظه برای همیشه روی صورت مردم ایران بماند. کاش میتوانستم چند سانتیمتر آفساید را پاک کنم یا توپهایی که به تیر خوردند را به گل تبدیل کنم. کاش این جام جهانی، یک صعود به مردم ایران بدهکار نمیشد.»
دفاع از شایستگی تیم با وجود بدشانسیهای متعدد
سرمربی تیم ملی با اشاره به عملکرد تیمش در رقابتها تأکید کرد: «باور کنید این تیم شایسته صعود بود، همانطور که دنیا ما را باور کرد. آن لحظه که در اوج جنگ بچهها را به اردو دعوت کردم با خودم گفتم شاید خیلیها به خاطر تنها گذاشتن خانواده، خطرات جنگ، سختی و دشواریهای راه نیایند اما همه آمدند، با عشق تمام به وطن. اکثراً نزدیک به ۴۰ ساعت زمینی در راه بودند اما هیچکس جا نزد. هیچکس نگفت نمیتوانم.»
فداکاری بازیکنان در بحبوحه جنگ؛ روایتی از پشت صحنه
قلعهنویی با تأکید بر روحیه بالای بازیکنان افزود: «هر کدامشان با دلنگرانی عزیزانشان تمرین کردند، خیلیها شبها با صدای اخبار خوابیدند و صبح با نگرانی از حال خانوادههایشان از خواب بیدار شدند اما وقتی پای کار میرسید تنها چیزی که دیده میشد غیرت، تعهد و عشق به پیراهن ایران بود. آنها یاد گرفتند دردهای شخصیشان را پشت در زمین تمرین بگذارند و فقط برای مردم کشورشان بجنگند، همانطور که بیریا و بیتکلف پا به پای مردم پرچم سه رنگ مقدس ایران را وسط میدان و خانه دشمن به اهتزاز در آوردند.»
از شرایط جنگ تحمیلی تا مشکلات ویزا
سرمربی تیم ملی با برشمردن موانع پیش روی تیمش گفت: «و حیف... حیف که شرایط هم با ما یار نبود، جنگ، تعطیلی لیگ، از بین رفتن بازیهای دوستانه، مشکلات ویزا و دردسرهای فراوانی که میزبان بیشتر از همه برای ما تدارک دیده بود، همه دست به دست هم داد تا در آغاز جام آن تیمی نباشیم که برای ساختنش ماهها تلاش کرده بودیم. اینها بهانه نیست، فقط دلم میخواست مردم ایران بدانند این تیم از چه مسیری به جام جهانی رسید.»
اشکهای پنهان و شبهای بیخوابی؛ مسیری که دیده نشد
قلعهنویی با لحنی غمگین ادامه داد: «هیچکس از بیرون خستگی این راه را ندید، کسی اشکهایی را که بعد از تمرینها ریخته شد ندید، کسی شبهایی را که بازیکنان با وجود خستگی باز هم برای بهتر شدن تلاش کردند، ندید. نتیجه اما تنها چیزی است که روی تابلو میماند، در حالی که پشت هر نتیجه ماهها رنج، امید، از خودگذشتگی و جنگیدن نهفته است.»
پذیرش مسئولیت و دفاع از تعهد تیم
سرمربی تیم ملی ضمن پذیرش اشتباهات احتمالی خود نوشت: «امروز نمیدانم بیشتر شرمنده مردم ایران باشم یا شرمنده بچههای تیم ملی! چه فرقی میکند این بچهها هم فرزندان همین مردم هستند. آنها با تمام وجود جنگیدند و من باور دارم بیشتر از این حقشان بود. سهم خودم از نتایج را هم میپذیرم، هیچ مربیای بیاشتباه نیست. من هم مستثنی نیستم و ادعایی در دانستن همه فوتبال ندارم. هر تصمیمی که گرفتم اول خدا را در نظر گرفتم و بعد از روی باور به موفقیت این تیم بود.»
پایان تلخ اما با عزت؛ تاریخ صداقت و غیرت را فراموش نمیکند
قلعهنویی در پایان پیام خود تأکید کرد: «تنها چیزی که میدانم دوست داشتن همه ایرانیان است. در میان انتقادات، طعنهها و حتی توهینها و بیانصافیها، این علاقه نه با یک برد بیشتر میشود و نه با یک باخت کمتر. افتخار من همیشه این بوده که برای پرچم کشورم کار کنم و کنار بازیکنان شریفی باشم که با تمام وجود برای ایران جنگیدند. اگر قرار باشد دوباره به روز اول برگردم باز هم همین مسیر را انتخاب میکنم. با همین عشق با همین مسئولیت و با همین باور که هیچ لباسی سنگینتر و مقدستر از لباس تیم ملی ایران نیست.»