به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ لحظه بالا بردن جام، اوج رویای هر فوتبالیست در جهان است؛ ثانیههایی که زمان برای قهرمانان میایستد تا تاریخ را لمس کنند.
اما در پسِ این قابهای درخشان تلویزیونی، حقیقتی پنهان است که شاید بسیاری از هواداران از آن بیخبر باشند: جامی که کاپیتانها با افتخار بالای سر میبرند، برای قهرمانان باقی نمیماند و در واقع آنها تنها برای چند دقیقه صاحب آن میشوند.
قانون طلایی؛ چرا جام به قهرمانان نمیرسد؟
جام اصلی جام جهانی با وزن ۶.۱۷۵ کیلوگرم، از حدود ۵ کیلوگرم طلای ۱۸ عیار ساخته شده است. طبق پروتکلهای سفتوسخت فیفا، پس از پایان مراسم جشن و اهدای مدالها، این جام اصلی از تیم قهرمان پس گرفته شده و به خزانه فیفا بازمیگردد. در مقابل، یک نسخه مفرغی با روکش طلا به فدراسیون قهرمان اهدا میشود که برای همیشه نزد آنها باقی میماند.
سرنوشت تلخ ژول ریمه؛ درس عبرتی برای فیفا
این حساسیت فیفا، ریشه در یک واقعه تاریخی تلخ دارد. در گذشته قانون بر این بود که هر کشوری با کسب سه عنوان قهرمانی، میتواند جام اصلی را برای همیشه تصاحب کند. برزیل در سال ۱۹۷۰ با کسب سومین قهرمانیاش، مالک دائمی جام تاریخی «ژول ریمه» شد. اما سالها بعد، این جام از مقر فدراسیون فوتبال برزیل به سرقت رفت.
تحقیقات نشان داد که سارقان با هدف فروش طلای آن، جام را ذوب کردهاند؛ اتفاقی که نه تنها یک سرقت، بلکه یک فاجعه فرهنگی برای دنیای ورزش بود و هرگز هم پیدا نشد.
جام جهانی؛ گنجینهای که از فیفا جدا نمیشود
پس از آن سرقت جنجالی، فیفا قوانین را بازنویسی کرد تا دیگر هیچ تیمی مالک دائمی جام اصلی نشود. اکنون، آن چند دقیقهای که کاپیتانهای قهرمان جام را بالای سر میبرند، ارزشمندترین فرصت برای لمس نمادِ تاریخ فوتبال است. جامی که شاید در دستان قهرمانان میدرخشد، اما در نهایت تنها در اختیار فیفا باقی میماند تا به عنوان میراثی جاودان، نسلهای آینده را نیز به وجد بیاورد.