5 مرداد دوشنبه 16:14 کد خبر : 51314

جوان‌گرایی به سبک تارتار؛ بررسی نسخه جدید پرسپولیس

باشگاه پرسپولیس با هدف کاهش میانگین سنی و عبور از بحران پیرشدن تیم، سیاست جسورانه تغییر نسل را در دستور کار قرار داده است.

به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر؛ در پرسپولیس بازیکنان باسابقه جدا شده و جای خود را به استعدادهای جوان داده‌اند؛ اقدامی که «حرکت روی لبه تیغ» برای آینده فنی و اقتصادی باشگاه محسوب می‌شود.
به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ تغییرات در بدنه مدیریتی و فنی پرسپولیس، حالا به مرحله‌ای حساس رسیده که دیگر نمی‌توان از آن به سادگی عبور کرد. 

سرخ‌پوشان پایتخت که سال‌ها زیر سایه انتقاد از میانگین سنی بالا بودند، این بار تصمیم گرفته‌اند با رویکردی هدفمند، به استقبال جوان‌گرایی بروند؛ تصمیمی که مرز باریکی میان موفقیت در آینده و ناکامی در زمان حال دارد.

شمشیر دو لبه تغییر نسل

هرچند مسئولان باشگاه و کادر فنی پرسپولیس تصمیم گرفته‌اند میانگین سنی این تیم را پایین بیاورند اما این اقدام «حرکت روی شمشیر دو لبه» است که گذر زمان نشان خواهد داد، تصمیم درستی بوده یا خیر. هواداران پرسپولیس سال‌ها از بالا رفتن سن تیم انتقاد می‌کردند، اما ترس از عدم نتیجه‌گیری مانع از جرات مدیران برای تغییر نسل می‌شد. حالا با گذشت از نتایج نامطلوب فصل گذشته، به نظر می‌رسد این فرآیند به صورت هدفمند در حال اجراست.

خداحافظی با نسل باتجربه

بررسی فهرست خروجی‌ها نشان می‌دهد پرسپولیس قید همکاری با بازیکنانی را زده که در سال‌های پایانی دوران حرفه‌ای خود بودند. نام‌هایی نظیر امید عالیشاه، سروش رفیعی و مرتضی پورعلی‌گنجی در کنار سایر نفرات، میانگین سنی بالایی را به تیم تحمیل کرده بودند. حالا مدیران با حمایت هیئت‌مدیره و همراهی مهدی تارتار، این مسیر خروجی را برای باز شدن فضا جهت ورود جوانان هموار کرده‌اند.



خریدهایی که آینده را هدف گرفته‌اند

در نقطه مقابل، پرسپولیس به سراغ بازیکنانی رفته که در دهه سوم زندگی خود قرار دارند. جذب نفراتی چون محمدمهدی زارع، پوریا شهرآبادی و ابوالفضل جلالی نشان می‌دهد که باشگاه به دنبال ساختن هسته‌ای جوان است. پرسپولیس با این سیاست، به طور میانگین حدود ۵ تا ۶ سال از میانگین سنی ترکیب خود کاسته است؛ تغییری که برای تیمی با سابقه حضور در لیگ برتر، بسیار قابل‌توجه است.

نگاه ویژه به نسل جوان و ملی‌پوش

یکی از نکات برجسته در سیاست نقل‌وانتقالاتی جدید، تمرکز بر بازیکنانی است که سابقه حضور در تیم‌های پایه ایران را دارند. بسیاری از این نفرات پیش‌تر زیر نظر حسین عبدی محک خورده‌اند که این نشان می‌دهد پرسپولیس به دنبال «استعدادهای شناسنامه‌دار» در سطح فوتبال پایه کشور بوده است تا صرفاً آمار سنی تیم را کاهش ندهد.



آیا جوانان جای بزرگان را پر می‌کنند؟

سوال اصلی اینجاست که آیا این جوانان می‌توانند از لحاظ فنی، جای خالی بازیکنان باتجربه را پر کنند؟ باید دید آیا این نفرات تابِ «اتمسفر متفاوت پرسپولیس» را دارند یا خیر. حذف بازیکنان باسابقه و جایگزینی آنها با فوتبالیست‌هایی که در ابتدای مسیر حرفه‌ای خود هستند، ریسک بزرگی است که باشگاه آگاهانه پذیرفته است تا از نظر اقتصادی و فنی در آینده به جایگاه بهتری برسد.

تاروپود جدید با تارتار

حالا مهدی تارتار وظیفه دشواری بر عهده دارد. او باید از این مجموعه جوان، تیمی بسازد که در لیگ برتر مدعی باشد و در لیگ نخبگان آسیا نیز حرفی برای گفتن داشته باشد. تغییر نسل شاید در کوتاه‌مدت با نوسانات فنی همراه باشد، اما اگر به درستی مدیریت شود، پرسپولیس را در موقعیت مطلوب‌تری قرار خواهد داد.
نویسنده :
رایاسان پردازان پارت