به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ و به نقل از «تسنیم»؛ دنیای فوتبال پر از تصمیمات غیرمنتظره است، اما گاهی اوقات برخی توافقات پشت پرده چنان عجیب به نظر میرسند که باورشان سخت است.
داستان جدایی رامین رضاییان از استقلال حالا وارد فاز تازهای شده که از یک اشتباه محاسباتی بزرگ در راهروهای مدیریتی باشگاه پرده برمیدارد؛ ماجرایی که در آن اعداد و ارقام به جای حل مشکل، به چالشی برای آبیهای پایتخت تبدیل شدند.
ماجرای یک جدایی خبرساز
باشگاه استقلال به صورت رسمی از پایان همکاری با رامین رضاییان خبر داد. این تصمیم پس از آن اتخاذ شد که طرفین در مذاکرات خود بر سر مسائل مالی به بنبست رسیدند و در نهایت رضاییان تصمیم گرفت با استفاده از بندهای موجود در قرارداد، مسیر فوتبالی خود را جدا کند.
توافقنامهای که کار دست استقلال داد
رضاییان که ابتدای فصل گذشته با قراردادی دو ساله به جمع آبیها پیوسته بود، به دلیل عدم اعتقاد ریکاردو ساپینتو به سبک بازیاش، در نیمفصل راهی فولاد خوزستان شد. نکته قابل تامل اینجاست که پیش از انتقال به اهواز، تفاهمنامهای میان باشگاه استقلال و این بازیکن امضا شد که طبق پیگیریها، مبلغ حق فسخ آن تنها ۱۰۰ میلیون تومان تعیین شده بود.
فرار از قرارداد ۱۰۰ میلیاردی یا اشتباه محاسباتی؟
ابهام بزرگ اینجاست که چرا باشگاهی در تراز استقلال، برای بازیکنی که قرارداد سال دوم او ۱۰۰ میلیارد تومان ارزشگذاری شده، چنین مبلغ ناچیزی را به عنوان حق فسخ لحاظ کرده است؟ برخی کارشناسان معتقدند مدیران وقت استقلال تصور نمیکردند رضاییان در فولاد و تیم ملی در جام جهانی اینچنین بدرخشد. به نظر میرسد آنها برای فرار از پرداخت ۱۰۰ میلیارد تومان دستمزد سال دوم، دست به این ریسک زدهاند؛ هرچند حتی با فرض درست بودن پیشبینیشان، تعیین رقمی در حد چند میلیارد برای فسخ منطقیتر به نظر میرسید.
وقتی وعدهها رنگ واقعیت گرفت
در زمان مدیریت وقت، علی تاجرنیا، سرپرست باشگاه استقلال عنوان کرده بود: «دو طرف با پرداخت مبلغی ناچیز و کمی میتوانند قرارداد را فسخ کنند.» در آن روزها کسی تصور نمیکرد این «مبلغ ناچیز» دقیقاً همان ۱۰۰ میلیون تومانی باشد که حالا باعث خروج یکی از ستارههای لیگ شده است. رضاییان با تکیه بر همین بند، در مذاکرات اخیر خواهان افزایش دستمزد خود شده بود که پس از عدم توافق، با پرداخت همان مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان از استقلال جدا شد.