به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ در روزهای اخیر، نام محمدجواد حسیننژاد به عنوان یکی از گزینههای احتمالی برای تقویت خط میانی پرسپولیس در فضای مجازی و محافل هواداری بسیار شنیده میشد.
با این حال، تفاوت میان تئوریهای نقلوانتقالاتی و واقعیتهای مالی باشگاه، تصمیم نهایی مدیران سرخپوش را تغییر داد. مدیریت پرسپولیس پس از بررسیهای فنی و مالی، در نهایت به این نتیجه رسید که پرداخت هزینههای گزاف برای این انتقال، با سیاستهای کلان باشگاه در تضاد است.
سد بزرگ مالی و تقاضای سنگین باشگاه روسی
اگرچه در ابتدا بند فسخ قرارداد حسیننژاد با تیم ماخاچقلعه رقم سرسامآور ۷.۹ میلیون دلار اعلام شده بود که عملاً این بازیکن را از دسترس تیمهای ایرانی خارج میکرد، اما با نزدیک شدن به ماههای پایانی قرارداد، باشگاه روسی رقم رضایتنامه را به زیر دو میلیون دلار کاهش داد. با وجود این کاهش، مدیران پرسپولیس در مذاکرات ۲۴ ساعت گذشته دریافتند که رقم درخواستی همچنان با استانداردهای مالی آنها برای بازیکنی که تنها یک فصل دیگر قرارداد دارد، همخوانی ندارد.
استراتژی اقتصادی؛ اولویتبندی برای خریدهای آینده
پرسپولیس در این پنجره نقل و انتقالات، رویکردی هوشمندانه و متمرکز بر آینده را در پیش گرفته است. مدیران باشگاه برای جذب استعدادهایی مانند پوریا لطیفیفر، پوریا شهرآبادی، مهدی محبی و مهدی زارع، مجموعاً هزینهای کمتر از مبلغ درخواستی برای حسیننژاد پرداخت کردهاند. این مدیریت مالی به باشگاه اجازه میدهد تا باقیمانده منابع خود را برای جذب دو مدافع و یک هافبک دیگر که نیاز مبرم تیم هستند، صرف کند. هدفگذاری کلی باشگاه، هزینهکرد حدود سه میلیون دلار برای قراردادهای سه تا چهار ساله است تا در آینده، امکان سودآوری از طریق انتقال این بازیکنان به تیمهای دیگر فراهم شود.
مسیر متفاوت حسیننژاد؛ توجه مشتریان اروپایی
در شرایطی که پرسپولیس پرونده جذب این هافبک را بسته است، محمدجواد حسیننژاد همچنان مشتریان دیگری دارد. باشگاه ماخاچقلعه که نمیخواهد این بازیکن را در پایان فصل به صورت رایگان از دست بدهد، به دنبال یافتن مشتری برای اوست. در این میان، تیم ریوه آوه از لیگ پرتغال به عنوان یکی از جدیترین علاقهمندان به جذب این ستاره ایرانی مطرح شده است. پرسپولیس نیز حالا به دنبال گزینههای جایگزین در بازار نقلوانتقالات خواهد بود تا شکاف موجود در ترکیب خود را با خریدهایی منطقی و کارآمد پر کند.