به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ تغییرات فنی در پرسپولیسِ فصل بیستوششم تنها به کسب نتیجه در هفته نخست محدود نشد.
نگاهی آماری به نمایش شاگردان مهدی تارتار در برابر شمسآذر قزوین، از حل یکی از دغدغههای دیرینهی سرخپوشان در نبردهای هوایی حکایت دارد؛ نشانهای که میتواند نویدبخش فصل متفاوتی برای خط دفاعی این تیم باشد.
عملکرد درخشان در نبردهای هوایی
پیروزی ۲ بر صفر پرسپولیس مقابل شمسآذر قزوین در هفته نخست لیگ برتر فقط از بابت کسب سه امتیاز برای سرخپوشان اهمیت نداشت. بررسی عملکرد این تیم در جریان مسابقه نشان میدهد بخشی از برنامههای مهدی تارتار برای برطرف کردن ضعفهای گذشته، دستکم در نخستین آزمون نشانههای امیدوارکنندهای داشته است؛ بهخصوص در نبردهای هوایی و کنترل توپهای ارسالی حریف.
پرسپولیس در جریان این مسابقه از ۱۸ موقعیتی که نیاز به دفع با ضربه سر داشت، در حدود ۱۵ مورد موفق عمل کرد که اندازه موفقیت سرخپوشان در این بخش را به ۸۳ درصد میرساند. این عدد نشان میدهد مدافعان پرسپولیس در مقابله با توپهای هوایی شمسآذر عملکرد قابل قبولی داشتهاند. اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که پرسپولیس در بیشتر این صحنهها اجازه نداد توپهای برگشتی به موقعیت خطرناک دیگری برای میزبان تبدیل شود.
تغییرات در ترکیب و استحکام دفاعی
پرسپولیس طی فصلهای گذشته در برابر ارسال از جناحین و توپهای دوم گاهی آسیبپذیر نشان داده بود. حالا تغییراتی که در فهرست بازیکنان ایجاد شده، از جمله حضور نفراتی با قامت بلندتر، میتواند بخشی از این مشکل را کاهش دهد. با این حال، کادر فنی همچنان چالشهایی پیش رو دارد؛ از جمله در نیمه دوم مسابقه که یک اشتباه در میانه زمین باعث شد نظم ساختار دفاعی سرخپوشان برای لحظاتی دچار تزلزل شود و شمسآذر موقعیتی را روی زمین خلق کند.
بازپسگیری سریع فضا؛ ویژگی تاکتیکی تارتار
در کنار عملکرد دفاعی، یکی از نکات قابل توجه پرسپولیس در این مسابقه، توانایی بهتر این تیم در بازپسگیری فضای بالای زمین بود. سرخپوشان در بخشهایی از مسابقه پس از از دست دادن توپ، سریعتر به منطقه مورد نظر بازگشتند و اجازه ندادند شمسآذر به راحتی بازیسازی خود را دنبال کند. این ویژگی میتواند یکی از پایههای مهم تفکرات تاکتیکی تارتار در فصل جدید باشد.
پرسپولیس برای تبدیل شدن به تیمی که بتواند در بازیهای بزرگ جریان مسابقه را در اختیار بگیرد، علاوه بر استحکام دفاعی باید فاصله خطوط خود را نیز کنترل کند و پس از از دست دادن توپ، فضای کمتری در اختیار حریف قرار دهد. در نهایت آنچه برای کادر فنی اهمیت بیشتری دارد، نشانههایی است که از تغییرات ساختاری دیده میشود؛ هرچند آزمونهای جدیتر در هفتههای آینده مشخص خواهد کرد این تغییرات تا چه اندازه پایدار و قابل اتکا هستند