به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ تیم فوتبال پرسپولیس در دربی ۱۰۷ با وجود ارائه نمایشی جذاب و پیش افتادن از رقیب دیرینه، به دلیل عقبنشینی زودهنگام و غیبت یک هافبک طراح برای کنترل ریتم مسابقه، پیروزی را با تساوی عوض کرد تا ضعف قدیمی سرخپوشان بار دیگر نمایان شود.
هیجان در مستطیل سبز و تساوی در دربی جذاب پایتخت
دربی ۱۰۷ پایتخت با تساوی یک بر یک میان دو تیم پرسپولیس و استقلال به پایان رسید. برخلاف بسیاری از تقابلهای سرد و بیروح سالهای اخیر، این بار تماشاگران شاهد یکی از جذابترین، هجومیترین و تماشاییترین بازیها بودند. در این مسابقه موقعیتهای گلزنی متعددی روی دروازه هر دو تیم خلق شد که سهم هر کدام در نهایت یک گل بود، اما این پرسپولیس بود که فرصت بزرگ پیروزی را از دست داد.
عقبنشینی زودهنگام پس از گل محمدمهدی محبی
پرسپولیس بازی را خوب آغاز کرد و توانست در مقاطعی استقلال را در زمین خود حبس کند. این روند در نیمه دوم با گلزنی «محمدمهدی محبی» به اوج خود رسید و سرخپوشان را در موقعیتی عالی برای کسب سه امتیاز قرار داد. با این حال، بلافاصله پس از به ثمر رسیدن گل، بزرگترین ضعف پرسپولیس آشکار شد؛ عقبنشینی سریع و نابهنگام بازیکنان این تیم به جای حفظ مالکیت توپ و دیکته کردن ریتم مسابقه به حریف. این تراجع ناگهانی فضا را برای حملات استقلال باز کرد و در نهایت منجر به دریافت گل تساوی شد.
جای خالی فرمانده؛ نیاز مبرم پرسپولیس به هافبک ریتمدهنده
بررسیهای فنی نشان میدهد که پرسپولیس پس از پیش افتادن در نتیجه، از خلاء یک هافبک مسلط و بازیساز رنج میبرد؛ بازیکنی که بتواند در لحظات بحرانی، نبض بازی را در دست بگیرد، با پاسهای مطمئن و مدیریت جریان مسابقه، حریف را از تبوتاب بیندازد و فشار را از روی خط دفاعی بردارد. ناتوانی در مدیریت میانه میدان و عدم توانایی در تغییر ریتم بازی باعث شد تا استقلال به راحتی توپ را در اختیار بگیرد و به دروازه سرخپوشان نزدیک شود.
بهای سنگین از دست رفتن کنترل میانه میدان برای مدعی قهرمانی
این تساوی بار دیگر ثابت کرد که برای کسب پیروزی در بازیهای بزرگ، تنها داشتن خط حمله آتشین کافی نیست. پرسپولیس برای تبدیل بردهای مقطعی به پیروزیهای پایدار، نیاز مبرمی به یک بازیگردان باکلاس در میانه زمین دارد. از دست دادن کنترل بازی پس از گل، آسیبی جدی است که در مسیر کورس قهرمانی میتواند هزینههای جبرانناپذیری برای سرخپوشان به همراه داشته باشد.