به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ فوتبال ایران همواره علاوه بر مستطیل سبز، در اتاق‌های مدیریتی و پشت میزهای تصمیم‌گیری نیز شاهد تنش‌ها و چالش‌های بزرگی بوده است. تنش‌هایی که گاهی به جای حل مشکلات، خود به عاملی برای بحران‌های جدید تبدیل می‌شوند.
حضور چهره‌های سرشناس مدیریتی و فنی فوتبال در برنامه تلویزیونی فوتبال برتر ، با حواشی زیادی همراه بود و رفتارهایی را به تصویر کشید که واکنش‌های تندی را از سوی اهالی فوتبال به همراه داشت. در این میان، علی تاجرنیا، رئیس هیئت‌مدیره باشگاه استقلال، با نگاهی آسیب‌شناسانه به این ماجرا، ریشه‌های این رفتارهای تنش‌آمیز را در ساختار مدیریتی ورزش کشور جستجو کرده است.
آینه‌ای از اتهام و توهین در رسانه ملی
ماجرا از جایی آغاز شد که در آن علی خطیر، عضو هیئت‌رئیسه فدراسیون فوتبال، به همراه امیرمهدی علوی، مدیر روابط عمومی این فدراسیون، امیررضا واعظ‌آشتیانی، مدیرعامل سابق استقلال، و مجید جلالی، کارشناس و مربی باسابقه فوتبال، برای گفتگو درباره مسائل روز فوتبال ایران و وضعیت تیم ملی گردهم آمده بودند. این گفتگو به سرعت به جنجال کشیده شد و اظهارات تندی در آن مطرح شد.
علی تاجرنیا با انتقاد شدید از این فضا در یادداشتی نوشت: «آنچه دیشب در برنامه فوتبال برتر دیدیم، شاید آینه تمام‌نمای فوتبال امروز ایران بود؛ فضایی آکنده از اتهام، توهین، عصبانیت و ناتوانی در گفت‌وگویی که حداقل‌های احترام متقابل در آن رعایت شود. اما مسئله فقط رفتار چند فرد نیست؛ مسئله مهم‌تر، ساختاری است که مدیران را انتخاب، تأیید و در جایگاه‌های مهم تصمیم‌گیری قرار می‌دهد.»
سلامت روان و ثبات رفتاری فراتر از تخصص و رزومه
رئیس هیئت‌مدیره باشگاه استقلال معتقد است که معیارهای انتخاب مدیران در فوتبال ایران دچار ایرادات اساسی است. او با تأکید بر اینکه داشتن تخصص به تنهایی برای اداره فوتبال کافی نیست، به فاکتورهای روانی و شخصیتی مدیران اشاره کرد و افزود: «در هر حوزه‌ای از مدیریت، پیش از رزومه، عنوان و حتی تخصص، باید به سلامت روان، تعادل شخصیتی، ثبات رفتاری، ظرفیت شنیدن نقد و توانایی کنترل هیجانات افراد توجه کرد. دانش و تخصص، حتی دانش فوتبال، آموختنی و قابل ارتقاست؛ اما فقدان تعادل شخصیتی و ناتوانی در مدیریت رفتار و هیجان، مسئله‌ای نیست که بتوان به‌سادگی با چند دوره آموزشی جبران کرد.»
ساختار معیوب انتخاب مدیران ریشه اصلی شکست‌های فوتبالی
تاجرنیا در بخش دیگری از تحلیل خود، انگشت اتهام را به سمت ساختاری نشانه رفت که بدون ارزیابی رفتاری، پست‌های حساس را واگذار می‌کند. به باور او، تا زمانی که سیستم گزینش مدیران تغییر نکند، نباید انتظار بهبود شرایط را داشت.
او در این باره نوشت: «ساختاری که برای انتخاب مدیر فقط می‌پرسد چه می‌داند؟ و چه سابقه‌ای دارد؟، اما نمی‌پرسد چگونه رفتار می‌کند؟، در شرایط فشار چگونه تصمیم می‌گیرد؟ و با مخالف و منتقد چگونه مواجه می‌شود؟، مسئول پیامد انتخاب‌های خود نیز هست. شاید بخشی از پاسخ این پرسش که چرا فوتبال ایران، از باشگاه‌ها تا تیم‌های ملی، بارها با ناکامی و شکست مواجه می‌شود، همین‌جا باشد: ما گاهی به دنبال پیچیده‌ترین نسخه‌ها می‌گردیم، در حالی که ابتدایی‌ترین اصول مدیریت حرفه‌ای را رعایت نکرده‌ایم. فوتبال حرفه‌ای فقط به مدیرانی که فوتبال می‌دانند نیاز ندارد؛ به مدیرانی نیاز دارد که پیش از هر چیز، مدیریت خود را بلد باشند.»