به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ و به نقل از «فارس»؛ فضای فوتبال ایران در حالی به استقبال مسابقات مهم پیش‌رو می‌رود که حواشی مربوط به کادر فنی تیم‌های ملی بزرگسالان و امید، به سوژه داغ محافل ورزشی تبدیل شده است. در حالی که فدراسیون فوتبال تلاش دارد با موضع‌گیری‌های رسمی آرامش را به تیم‌ها بازگرداند، رفتارهای متقابل امیر قلعه‌نویی و یحیی گل‌محمدی، ابعاد تازه‌ای از یک چالش مدیریتی و فنی را آشکار کرده است.
سایه شایعات بر سر نیمکت تیم ملی
پس از آنکه یحیی گل‌محمدی به عنوان سرمربی جدید تیم امید ایران معرفی شد، نام او به عنوان گزینه‌ای جدی برای جانشینی احتمالی امیر قلعه‌نویی در تیم ملی بزرگسالان بر سر زبان‌ها افتاد. هرچند مسئولان فدراسیون فوتبال این شایعات را قویاً رد کرده‌اند، اما آنچه توجه کارشناسان را به خود جلب کرده، رفتار ملموس این دو مربی است. عدم دیدار و گفتگو میان قلعه‌نویی و گل‌محمدی، حتی در مراسم‌های عمومی نظیر خاکسپاری مرحوم حمید علیدوستی، شائبه وجود اختلاف‌نظر میان این دو چهره شاخص فوتبال را تقویت کرده است.
فقدان هماهنگی در انتصابات فدراسیون
در ساختار استاندارد تیم‌های ملی، معمولاً انتخاب سرمربی تیم امید با نظرخواهی از سرمربی تیم ملی بزرگسالان انجام می‌شود تا وحدت رویه حفظ گردد. با این حال، گزارش‌ها حاکی از آن است که انتصاب گل‌محمدی بدون شکل‌گیری چنین هماهنگی‌هایی صورت گرفته که همین مسئله پرسش‌های بی‌پاسخی را ایجاد کرده است. آیا امیر قلعه‌نویی از این انتخاب رضایت کامل دارد؟ این ابهامی است که تا زمان برگزاری یک نشست مشترک، همچنان به عنوان یک علامت سوال بزرگ باقی خواهد ماند.
نگرانی از آینده و ثبات نیمکت تیم ملی
این گمانه که انتخاب گل‌محمدی برای تیم امید می‌تواند فراتر از یک مأموریت رده‌سنی باشد و در صورت ناکامی‌های احتمالی در تیم ملی بزرگسالان، ابعاد جانشینی پیدا کند، نگرانی‌هایی را در کادر فنی تیم ملی ایجاد کرده است. با وجود یک سال زمان تا برگزاری جام ملت‌های آسیا، عملکرد قلعه‌نویی در دیدارهای تدارکاتی زیر ذره‌بین قرار دارد. در چنین شرایطی، سکوت و عدم تعامل این دو مربی، بیش از آنکه به آرامش تیم‌های ملی کمک کند، زمینه‌ساز حواشی خودساخته‌ای شده است که فدراسیون برای خروج از آن نیازمند مدیریت قاطع و برگزاری نشست‌های مشترک میان آن‌هاست.