به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر؛ و به نقل از «فرهیختگان»؛ استقلال سال‌ها با یک اشتباه تکراری دست‌وپنجه نرم کرد: اول بازیکن می‌خرید و بعد دنبال مربی‌ای می‌گشت که بتواند از آن بازیکنان استفاده کند! نتیجه هم روشن بود؛ مربی عوض می‌شد، بازیکن می‌آمد و می‌رفت و تیم هر فصل دوباره از نقطه صفر شروع می‌کرد.
ماجرای دو بازیکن بوسنیایی در دوره جواد نکونام یکی از نمونه‌های همین آشفتگی بود؛ بازیکنانی جذب شدند که با خواسته‌های فنی سرمربی همخوانی نداشتند. در دوره ساپینتو هم استقلال بازیکنانی را با تصور ستاره بودن به خدمت گرفت، اما برخی از آنها در برنامه‌های فنی او جایی پیدا نکردند.
این چرخه، استقلال را به تیمی تبدیل کرده بود که به جای ساختن یک نقشه فنی، مدام قطعاتش را عوض می‌کرد؛ یک روز بازیکن با نظر مدیر، روز دیگر بازیکن با سلیقه مربی تازه!
حالا ظاهراً قرار است مسیر تغییر کند. خلیفه و گودرزی با نظر سهراب جذب شده‌اند، سرمربی درباره ماندن یا رفتن خارجی‌ها نظر داده و برای نیم‌فصل هم وعده تقویت تیم را داده است. تأکید او بر خریدهای دور از احساسات و تغییرات محدود، نشانه‌ای از تلاش برای پایان دادن به بازارگردی‌های بی‌هدف است.
استقلال به جای خریدن اسم‌های بزرگ، باید دنبال قطعه گمشده ترکیبش باشد؛ بازیکنی که در سیستم تیم جا بگیرد، نه ستاره‌ای که بعداً برای پیدا کردن جایگاهش در زمین دردسر درست کند.
البته این مسیر یک شرط مهم دارد؛ وقتی انتخاب‌ها با نظر سرمربی انجام می‌شود، مسئولیت کیفیت آنها هم با اوست. دیگر نمی‌شود بعد از چند ماه، بازیکن ناموفق را میراث مربی قبلی دانست.
استقلال باید از خریدهای احساسی عبور کند؛ این بار قرار نیست برای بازیکنان تیم بسازند، قرار است تیم ساخته شود و بازیکنان متناسب با آن انتخاب شوند.