به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ پوشیدن پیراهن شماره هفت در تیم ملی فوتبال پرتغال، همواره با فشار روانی سنگین و انتظارات پایانناپذیر همراه است؛ شمارهای که سالها با نام و افتخارات کریستیانو رونالدو گره خورده و میراثی بزرگ برای نسلهای بعدی به جا گذاشته است.
ذر شرایطی که فوتبال پرتغال به دنبال چهرههای تازه برای پر کردن خلأ فوقستاره خود میگردد، ظهور یک وینگر سرعتی و تکنیکی در فوتبال بلژیک نگاهها را به خود معطوف کرده است. کارلوس فوربش بازیکنی است که برخلاف بسیاری از همنسلانش، مسیری هموار را طی نکرده و پس از عبور از دوران سخت نیمکتنشینی و بیمهری در باشگاههای بزرگ، اکنون به چهرهای کلیدی در ترکیب سلسائو اروپا تبدیل شده است.
خبرسازترین چهره این روزهای فوتبال پرتغال
کارلوس فوربش، وینگر ۲۲ ساله باشگاه کلوب بروژ بلژیک، این روزها به یکی از خبرسازترین چهرههای فوتبال پرتغال تبدیل شده است. بازیکنی که پس از سپری کردن مسیری پرفرازونشیب در باشگاههای منچسترسیتی، آژاکس و ولورهمپتون، سرانجام جایگاه واقعی خود را در فوتبال بلژیک پیدا کرده و به یکی از مهرههای تأثیرگذار تیمش بدل شده است. اوج این تحول را میتوان در دعوت او به تیم ملی پرتغال و پوشیدن پیراهن شماره هفت کریستیانو رونالدو مشاهده کرد؛ شمارهای که البته به نظر میرسد حضورش بر تن این بازیکن جوان فعلاً جنبه موقتی دارد.

عملکرد تحسینبرانگیز در لیگ قهرمانان اروپا با وجود گذشته سخت
فوربش در فصل جاری نمایشهای درخشانی را به ثبت رسانده و با عملکرد خیرهکننده خود در رقابتهای لیگ قهرمانان اروپا، تحسین کارشناسان را برانگیخته است. او پیش از این نیز تواناییهای فنی خود را در مصاف حساس مقابل بارسلونا به رخ کشیده بود و در تازهترین درخشش خود، با ارسال سه پاس گل برابر اینتر نقش اول پیروزی ارزشمند کلوب بروژ را ایفا کرد. با این حال، بررسی مسیر زندگی و ورزشی این بازیکن نشان میدهد که رسیدن به این نقطه، حاصل سالها تلاش و عبور از موانع متعدد از فوتبال پایه تا سطح اول اروپا بوده است.
آغاز مسیر از زمینهای فوتسال لیسبون تا درخشش در آکادمی منچسترسیتی
خانواده کارلوس فوربش اصالتاً اهل کشور گینه بیسائو هستند و او به عنوان فرزند دوم خانواده در کنار یک خواهر بزرگتر، دوران کودکی خود را در مناطق حومه شهر لیسبون سپری کرد. آشنایی اولیه او با توپ و میدان از طریق فوتسال و بازیهای محلی شکل گرفت. سرعت خیرهکننده و استارتهای انفجاری این نوجوان در همان زمینهای کوچک به اندازهای چشمگیر بود که توجه استعدادیاب باشگاه اسپورتینگ لیسبون را به خود جلب کرد؛ جالب آنکه این استعدادیاب در ابتدا با هدف تماشای بازی یک بازیکن دیگر در آن منطقه حاضر شده بود اما در نهایت مجذوب نمایش فوربش شد.
باشگاه اسپورتینگ برای نهایی کردن جذب این استعداد نوظهور، تعدادی توپ و تجهیزات ورزشی به باشگاه محلی پیشین او اهدا کرد. یکی از نکات جالب توجه در زندگی ورزشی فوربش این است که با وجود پرورش یافتن در آکادمی اسپورتینگ، از کودکی از هواداران پرشور باشگاه رقیب یعنی بنفیکا محسوب میشد. او حتی در گفتوگویی صریح عنوان کرده است که «امیدوارم روزی دوران حرفهای خود را در ورزشگاه دالوژ به پایان برسانم». فوربش در دوران حضور در آکادمی اسپورتینگ، با فرانسیسکو کونسیسائو، دیگر ملیپوش فعلی فوتبال پرتغال همدوره و همبازی بود.

چند سال پس از این اتفاقات، خانواده فوربش برای دستیابی به شرایط اقتصادی و اجتماعی بهتر تصمیم به مهاجرت به انگلستان گرفتند؛ تصمیمی که در روزهای نخست چندان به مذاق این فوتبالیست نوجوان خوش نیامد. این خانواده در شهر لیدز ساکن شدند و طولی نکشید که استعداد ذاتی کارلوس توجه استعدادیابهای باشگاه منچسترسیتی را به خود جلب کرد. در آن مقطع، پدرش برای رساندن او به محل تمرینات، روزانه مسافتی حدود ۷۰ کیلومتر را طی میکرد و کارلوس نیز در کنار تحصیلات مدرسهای، فوتبال را با جدیتی مثالزدنی دنبال میکرد.
این تلاشها سرانجام به ثمر نشست و فوربش در سن ۱۵ سالگی نخستین قرارداد رسمی خود را با سیتیزنها امضا کرد و با حمایت باشگاه در منزل یک خانواده میزبان در شهر منچستر اقامت گزید. او در ردههای پایه فوتبال انگلیس به سرعت درخشید، دو عنوان قهرمانی لیگ برتر جوانان را کسب کرد و حتی با به ثمر رساندن سه گل در یک مسابقه مقابل تیم جوانان منچستریونایتد، تواناییهای هجومی خود را به نمایش گذاشت. در سال ۲۰۲۳ میلادی نیز با ثبت آمار خیرهکننده ۲۵ گل و ۱۱ پاس گل، به عنوان بهترین بازیکن لیگ برتر جوانان انگلیس معرفی شد. پپ گواردیولا، سرمربی منچسترسیتی که از پیشرفت این استعداد پرتغالی رضایت داشت، او را به تمرینات تیم اصلی دعوت کرد اما ترافیک ستارهها در ترکیب سیتی مانع از آن شد که فرصت بازی رسمی در تیم بزرگسالان نصیب او شود.

روزهای تلخ آمستردام و انگلیس؛ از نیمکتنشینی تا محرومیت از تمرین
کارلوس فوربش که تمایلی به انتظار بیشتر برای رسیدن به ترکیب اصلی منچسترسیتی نداشت، در پنجره نقلوانتقالات تابستانی ۲۰۲۳ راهی فوتبال هلند شد و به آژاکس پیوست. مدیران باشگاه هلندی برای جذب بازیکنی که هنوز حتی یک دقیقه در سطح اول فوتبال بزرگسالان به میدان نرفته بود، مبلغ ۱۴ میلیون یورو هزینه کردند؛ ضمن اینکه منچسترسیتی بند بازخرید را نیز در قرارداد او گنجاند.
شروع ماجراجویی فوربش در آمستردام بسیار امیدوارکننده به نظر میرسید. او در نخستین حضور خود در رقابتهای لیگ اروپا مقابل المپیک مارسی موفق شد یک گل به ثمر برساند و یک پاس گل نیز ارسال کند. با این وجود، شرایط مطابق انتظار پیش نرفت و او نتوانست جایگاه ثابتی در ترکیب اصلی آژاکس به دست آورد تا در ادامه فصل به مهرهای نیمکتنشین تبدیل شود. حاصل کار او در مجموع ۳۸ مسابقه برای تیم هلندی، تنها سه گل و پنج پاس گل بود.

در تابستان سال بعد، باشگاه آژاکس تصمیم گرفت برای کسب تجربه بیشتر، این بازیکن را به صورت قرضی به ولورهمپتون بفرستد اما بازگشت به انگلیس نیز با موفقیت همراه نبود. فوربش در طول فصل تنها ۲۳۲ دقیقه فرصت حضور در میدانهای لیگ برتر انگلیس را به دست آورد و عملکردش به ارسال تنها یک پاس گل محدود شد.
بازگشت دوباره او به تمرینات آژاکس اما با اتفاقات بسیار ناخوشایند و جنجالی همراه شد. مدیر ورزشی باشگاه هلندی به صراحت به او اعلام کرد که دیگر هیچ جایی در برنامههای فنی تیم ندارد. برخورد باشگاه به اندازهای سختگیرانه بود که فوربش از حضور در تمرینات گروهی تیم اصلی محروم شد و حتی جایگاه اختصاصی پارکینگ خودروی خود را نیز از دست داد. در نهایت، آژاکس با وجود ایجاد چنین فضای پرتنشی برای جدایی این بازیکن، موفق شد انتقال او را به باشگاه کلوب بروژ بلژیک نهایی کند.
انفجار در لیگ قهرمانان اروپا و بازگشت باصلابت به اردوی تیم ملی
حضور در فوتبال بلژیک نقطه عطفی در مسیر حرفهای فوربش محسوب میشود. او در فصل ۲۰۲۶-۲۰۲۵ با ثبت ۱۱ گل و ۱۱ پاس گل در ترکیب کلوب بروژ عملکردی قابلقبول از خود به جا گذاشت؛ هرچند بخشی از رسانههای بلژیکی همچنان از وجود نوسان در نمایشهای او انتقاد میکردند. با این حال، یکی از بهیادماندنیترین بازیهای او در چارچوب لیگ قهرمانان اروپا مقابل بارسلونا رقم خورد؛ دیداری که فوربش در آن موفق شد دو گل بزند و یک پاس گل بدهد تا کلوب بروژ به یک تساوی ارزشمند دست یابد و این بازیکن نیز جایزه بهترین بازیکن میدان را کسب کند.
او همچنین در این رقابتها فرصت تقابل با باشگاه سابقش یعنی اسپورتینگ لیسبون را به دست آورد؛ مسابقهای که از نظر عاطفی برایش اهمیت ویژهای داشت اما در آن شب نتوانست دروازه حریف را باز کند و تیم پرتغالی با نتیجه سه بر صفر پیروز میدان شد.

درخشش در بلژیک باعث شد روبرتو مارتینس در پاییز ۲۰۲۵ این وینگر جوان را به اردوی تیم ملی پرتغال دعوت کند. سرمربی وقت پرتغال پیش از این بارها از استعداد فوقالعاده فوربش تمجید کرده و تأکید داشت که از زمان حضور او در تیم ملی زیر ۱۷ سال، روند پیشرفتش را به دقت زیر نظر داشته است. فوربش نخستین بازی ملی خود را مقابل ارمنستان تجربه کرد؛ مسابقهای که او در جریان برتری شش بر یک پرتغال وارد زمین شد و توانست یک ضربه پنالتی برای تیمش بگیرد. نکته قابل توجه در آن دیدار، پوشیدن پیراهن شماره هفت توسط فوربش بود؛ شمارهای که به دلیل محرومیت کریستیانو رونالدو در آن مسابقه خالی مانده بود.
پس از آن تجربه کوتاه، فوربش برای مدتی از فهرست تیم ملی دور ماند و اردوی بهاری و همچنین فهرست نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ را از دست داد. اما شروع فصل ۲۰۲۷-۲۰۲۶ برای این وینگر جوان کاملاً متفاوت و خیرهکننده بود. او در ۱۵ مسابقه نخست فصل جدید آمار شگفتانگیز پنج گل و هشت پاس گل را به ثبت رساند که پنج مورد از این تأثیرگذاریهای مستقیم در سطح اول اروپا یعنی لیگ قهرمانان رقم خورد. نقطه اوج درخشش او نیز در مصاف مقابل اینتر ایتالیا شکل گرفت؛ جایی که کلوب بروژ به پیروزی دست یافت و فوربش با ارسال سه پاس گل و کسب یک ضربه پنالتی، عنوان ستاره بیچونوچرای میدان را از آن خود کرد.
سنگینی میراث شماره هفت و جایگاه فوربش در نسل جدید پرتغال
از نظر سبک بازی، کارلوس فوربش وینگری با گرایشهای کاملاً تهاجمی است که به طور معمول از جناح راست خط حمله آغاز به کار میکند اما تمایل زیادی به حرکت در عرض، نفوذ به مرکز زمین و بهرهگیری از فضاهای خالی پشت خط میانی حریفان دارد. مهارت بالا در دریبلزنی و قدرت عبور از مدافعان مستقیم، مهمترین ویژگیهای فنی او به شمار میروند. آمارهای فصل جاری نیز گواه آن است که او در خلق موقعیتهای گلزنی و ارسال پاسهای کلیدی پیشرفت چشمگیری داشته است؛ با این وجود، پایین بودن نسبی دقت ارسالها و برخی ضعفها در درگیریهای فیزیکی و نبردهای تنبهتن، همچنان از جمله نقاطی هستند که نیازمند بهبود و تمرین بیشترند.

در پی این نمایشهای درخشان در سطح باشگاهی، ژرژه ژسوس، سرمربی تیم ملی فوتبال پرتغال تصمیم گرفت نام این بازیکن را در فهرست اردوی ماه نوامبر قرار دهد و پس از کنار رفتن کریستیانو رونالدو از عرصه ملی، بار دیگر پیراهن شماره هفت را به او بسپارد. با این حال، مالکیت این شماره هنوز به شکل دائمی به فوربش واگذار نشده و این احتمال وجود دارد که در اردوهای آینده بازیکنان دیگری از جمله رافائل لیائو این پیراهن را بر تن کنند.
فوربش در دیدار مقابل تیم ملی دانمارک از دقیقه ۶۴ به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و در همین مدت کوتاه حضورش، موفق شد چهار پاس کلیدی منجر به موقعیت شوت ارسال کند که بهترین آمار در میان تمامی بازیکنان حاضر در آن مسابقه بود. اگرچه او هنوز فاصله زیادی تا رسیدن به جایگاه تاریخی و اعتبار بینظیر رونالدو دارد و نمیتوان از او به عنوان جانشین مستقیم اسطوره فوتبال پرتغال نام برد، اما نمایشهای اخیرش به روشنی نشان داده که میتواند به یکی از مهرههای کلیدی و اثرگذار در نسل جدید فوتبال این کشور تبدیل شود.