به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ و به نقل از «فرهیختگان»؛ در حالی که نیمه اول دیدار فولاد - سپاهان با درخشش حاجیعیدی و امیری و رد و بدل شدن چهار گل همراه بود، نیمه دوم با احتیاط طرفین به بنبست تاکتیکی رسید.
دو نیمه متفاوت در اهواز
نمایش امشب سپاهان و فولاد در اهواز، دو روی کاملاً متفاوت داشت؛ یک ۴۵ دقیقه پرشور با چهار گل و یک نیمه دوم بسیار فشرده و کمموقعیت. شاید سادهترین توصیف از این مسابقه آن باشد که زور هیچکدام از تیمهای حمید مطهری و محرم نویدکیا به دیگری نرسید تا نتیجه این بازی بیش از هر کسی به سود سایر مدعیان لیگ تمام شود. هرچند سپاهان با این تک امتیاز به صدر جدول بازگشت، اما فاصله آنها با پرسپولیس به حداقل رسیده است و فولادیها نیز با متوقف کردن یک مدعی دیگر نشان دادند که یکی از تیمهای قدرتمند و تاثیرگذار این فصل از رقابتهای لیگ هستند.

شب درخشش حاجیعیدی
این بازی چند چهره شاخص داشت که در صدر آنها عارف حاجیعیدی قرار میگرفت؛ بازیکنی که تصمیم گرفت نخستین گلهای خود با پیراهن سپاهان را در همین مسابقه به ثمر برساند. گل اول او روی پاس تماشایی امید نورافکن به ثمر رسید که با ثبت ششمین پاسگل فصلش، همچنان عنوان مهندس لیگ را حفظ کرده است. گل دوم حاجیعیدی نیز روی ارسال دقیق امین حزباوی وارد دروازه شد؛ بازیکنی که پس از گلزنی مقابل عراق در تورنمنت بصره، دوران بسیار موفقی را سپری میکند. نکته کلیدی در عملکرد حاجیعیدی، زمانبندی بینقص او برای اضافه شدن به خط حمله و جایگیری در فضاهایی بود که ساختار دفاعی فولاد توانایی پوشش آنها را نداشت.
وحید امیری؛ نماد کلاس بازی در سن ۳۷ سالگی
نفر دوم این میدان کسی نبود جز وحید امیری که با وجود ۳۷ سال سن، همچنان سطح بالایی از کیفیت و تلاش را ارائه میدهد. او که پیش از این گل سهامتیازی و زیبایی را مقابل پرسپولیس به ثمر رسانده بود، امشب نیز دروازه سپاهان را باز کرد تا بار دیگر ثابت کند که «همچنان مرد بازیهای بزرگ است». نباید از نقشآفرینی ابوالفضل رزاقپور به سادگی عبور کرد؛ چرا که گل امیری روی پاس او ثبت شد تا رزاقپور برای دومین مسابقه متوالی پس از بازی با چادرملو، گلسازی کرده باشد. او علاوه بر این، روی گل دوم فولاد نیز نقش مؤثری داشت و با مشارکت دائم در حملات سمت چپ، یکی از مهرههای کلیدی تیم مطهری بود.

شطرنج تاکتیکی در نیمه دوم
در مجموع، تماشاگران شاهد یک فوتبال تاکتیکی جذاب بودند، بهویژه در نیمه نخست که هر دو تیم با میل تهاجمی بالا، از فضاهای خالی در خطوط دفاعی یکدیگر بهخوبی بهره بردند. افزایش تعداد نفرات در حملات و سرعت بالای انتقال توپ، باعث ایجاد موقعیتهای متعدد شد. اما نیمه دوم روند متفاوتی را در پیش گرفت و به یک بازی شطرنجگونه تبدیل شد. دو تیم با احتیاط بسیار بیشتر، حفظ دقیق فاصله خطوط و کاهش ریسک در نفوذها، فضای کمتری به یکدیگر دادند؛ گویی در نهایت هر دو تیم برای کسب یک امتیاز رضایت کامل داشتند.