به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ سایت رسمی فدراسیون فوتبال به مناسبت فرارسیدن سالروز تولد امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی فوتبال ایران، یادداشتی ویژه و خواندنی به قلم مهدی حدادپور منتشر کرده است. این مطلب با نگاهی عمیق و خاطرهانگیز، به بررسی دوران بازیگری و مربیگری یکی از پرافتخارترین چهرههای تاریخ فوتبال ایران پرداخته و زوایای کمتر دیده شدهای از زندگی ورزشی او را به تصویر کشیده است.
درخشش در شاهین و کملطفی در دوران بازیگری
مهدی حدادپور یادداشت خود را با ریشهیابی آشناییاش با قلعهنویی از سال ۱۳۶۰ آغاز کرده است؛ زمانی که خودش ۷ ساله و قلعهنویی ۱۸ ساله و بازیکن تیم راهآهن تهران بود. با انتقال ناصر ابراهیمی به تیم شاهین، او تنها قلعهنویی را همراه خود به این تیم برد. قلعهنویی در سالهای ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۵ محور اصلی تیمی پرستاره بود که بازیکنانی چون ضیایی، محمد صادقی، محرمی، دینورزاده، اردستانی، شکورزاده، باوی، یکه، پازوکی و جواد محمودی در آن حضور داشتند و دو بار به فینال تهران رسیدند. با وجود درخشش خیرهکننده در تیم ملی «ب» در سال ۱۳۶۴، سرمربیان وقت تیم ملی در آن دهه بیشتر به هافبکهای قلدر و پربرخوردی مانند ضیا عربشاهی، مهدی فنونیزاده و زنده یاد سیروس قایقران اعتقاد داشتند و همین امر سبب شد تا او کمتر از حق واقعیاش در فوتبال ملی برسد.

پیوستن به استقلال و آغاز دوران پرافتخار مربیگری
قلعهنویی در سال ۱۳۶۷ راهی لیگ قطر و تیم السد شد اما خیلی زود به فوتبال ایران بازگشت و با پوشیدن پیراهن استقلال به یکی از اساطیر این باشگاه تبدیل شد. او همراه با آبیپوشان به قهرمانی آسیا، قهرمانی لیگ و قهرمانی تهران دست یافت و در سال ۱۳۷۶ کفشهایش را آویخت. آغاز مسیر مربیگری او از ۲۸ سال قبل و به عنوان دستیار مرحوم ناصر حجازی شکل گرفت. او سپس در تیمهای استقلال نوین و برق تهران کارش را ادامه داد و در نخستین تجربه سرپرستی موقت در استقلال، جام حذفی را فتح کرد. نجات استقلال اهواز از سقوط و سپس ۳ سال موفق در استقلال تهران که منجر به قهرمانی لیگ شد، مسیر او را به سمت نیمکت تیم ملی در میانه دهه هشتاد هموار ساخت؛ دورانی که بدون شکست طی شد اما پس از دیدار برابر کره جنوبی به پایان رسید.
مأموریتهای موفق در لیگ و بازگشت تاریخی به تیم ملی
پس از دوره سکوت، قلعهنویی با درخشش در مس کرمان دوباره به استقلال برعکس شد و در سال ۱۳۸۷ این تیم را قهرمان کرد. او سپس دوران اوج خود را با دو قهرمانی متوالی در سپاهان و نایبقهرمانی با تراکتور ادامه داد و بار دیگر به استقلال بازگشت تا جام قهرمانی دیگری را بالای سر ببرد. از سال ۱۳۹۲ به بعد، تیمهای تحت هدایت او از جمله استقلال، سپاهان، ذوبآهن و گلگهر همواره در بالای جدول حضور داشتند. این کارنامه درخشان در نهایت منجر به بازگشت دوباره ژنرال به نیمکت تیم ملی شد. او در این دوره جدید توانست نخستین تیم بدون شکست تاریخ فوتبال ایران در رقابتهای جام جهانی ۲۰۲۶ را متولد سازد. حدادپور در پایان یادداشت خود نوشته است: «تولدت مبارک آقای سرمربی، صد ساله شوی».