به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر ؛ آنتونیو آدان در یک مصاحبه، از استقلال به عنوان آخرین ایستگاه فوتبالی خود نام برد.

آنتونیو آدان، دروازه‌بان اسپانیایی استقلال، در مصاحبه‌ای اختصاصی با نشریه ال‌موندو، از تجربه‌های خود در ایران، دوران بازی در رئال مادرید و چالش‌های پیش روی خود صحبت کرد.

آدان که سابقه بازی در رئال مادرید، بتیس و اسپورتینگ پرتغال را در کارنامه خود دارد، پس از یک فصل بدون تیم، تصمیم به پذیرش پیشنهاد استقلال گرفت. او در این باره می‌گوید: «چند ماه طول کشید تا نام همه هم‌تیمی‌هایم را یاد بگیرم.» او در ادامه افزود: «ابتدا به دلیل پیش‌داوری‌هایی که در اروپا نسبت به این منطقه وجود دارد، پاسخ منفی دادم. اما امسال دوباره این فرصت پیش آمد و با توجه به شناخت سرمربی تیم (ساپینتو) و امکان بازی در یکی از بزرگترین تیم‌های آسیا، تصمیم به پذیرش این چالش گرفتم.»

دروازه‌بان ۳۸ ساله با تعجب از امکانات و سازماندهی استقلال می‌گوید: «استقلال رئال مادریدِ ایران است. پس از دیدن امکانات و سازماندهی باشگاه، ترس‌های اولیه‌ام از بین رفت.» او با اشاره به حضور هشت بازیکن خارجی دیگر در تیم، توضیح می‌دهد: «در رختکن با انگلیسی دست‌وپاشکسته با هم ارتباط برقرار می‌کنیم و منیر الحدادی، بازیکن مراکشی، محرم اسرار اصلی من است.»

آدان با توصیف زندگی در تهران می‌گوید: «من یک زندگی کاملاً عادی و باز را می‌بینم. رستوران‌های بسیار خوب، کافه‌های مدرن و فروشگاه‌های لوکس در شهر وجود دارد.» او همچنین اشاره می‌کند که بازیکنان اسپانیایی دیگری نیز از او در مورد شرایط زندگی در ایران سوال کرده‌اند و برخی از آن‌ها علاقه‌مند به پیوستن به استقلال هستند.

در حالی که خانواده آدان در مادرید مستقر هستند، او در مورد دوری از آن‌ها می‌گوید: «پسرم خوشبختانه هنوز چهار ساله است و به او اجازه می‌دهند از مدرسه غیبت کند. در ماه نوامبر حدود ۱۵ یا ۲۰ روز اینجا بودند و امیدواریم در ژانویه با تعطیلات، دوباره دور هم جمع شویم.» او با اشاره به سختی‌های زندگی برای همسرش در ایران می‌افزاید: «برای زنان، زندگی در اینجا به آن آسانی نیست. روزمرگی برای او پیچیده‌تر است، زیرا با افراد زیادی در ارتباط نیست و موضوع زبان نیز وجود دارد.»

آدان در مورد آینده خود می‌گوید: «من نمی‌دانم سال آینده چه اتفاقی خواهد افتاد. ایده‌ام ادامه دادن به بازی است، اما از بازنشستگی نیز نمی‌ترسم.» او با یادآوری دوران بیکاری یک‌ساله خود پس از مصدومیت در اسپورتینگ پرتغال، می‌گوید: «همیشه فکر کرده‌ام که می‌خواهم خودم تصمیم بگیرم چه زمانی و چگونه فوتبال را کنار بگذارم. من همان مسیری را طی کردم که می‌خواستم، با داشتن امکان انتخاب باشگاه‌هایی که به آن‌ها بروم.»

در پاسخ به سوالی در مورد شادترین لحظه زندگی فوتبالی‌اش، آدان می‌گوید: «اولین بازی‌ام در رئال مادرید. من در نه سالگی وارد آکادمی شدم، از تمام رده‌ها گذشتم و در باشگاه رویاهایم به میدان رفتم.» او در پایان به دوران حضورش در رئال مادرید و تقابل با ایگور کاسیاس و ژوزه مورینیو اشاره کرد، اما از پرداختن به جزئیات این دوران خودداری کرد.

آدان با اشاره به دوران حضورش در رئال مادرید می‌گوید: «آن دوران یک درس بود. من همیشه سعی می‌کنم مسئولیت‌ها را متوجه خودم ببینم و در آن زمان با وجود تمام هیاهوها، چیزهای زیادی یاد گرفتم. همه چیز آن‌طور که انتظار داشتم پیش نرفت و به همین دلیل مجبور شدم از آنجا بروم.» او با تأکید بر جایگاه ویژه کاسیاس در آن دوران می‌افزاید: «در آن زمان، همه فکر می‌کردند ایکر بهترین دروازه‌بان جهان است، اما فقط این نبود، او پسری بود که هر مادری آرزوی داشتنش را داشت. هیچ نظر مخالفی وجود نداشت. کنار گذاشتن بهترین دروازه‌بان جهان برای یک جوان، تصمیمی بود که در آن زمان هیچ‌کس نمی‌توانست با آن موافق باشد.»

دروازه‌بان استقلال با یادآوری فضای حاکم بر فوتبال آن زمان می‌گوید: «در آن زمان به مربیان اعتراض نمی‌شد. به پیشینه مربی احترام زیادی گذاشته می‌شد. مورینیو آمد و نفر اول بود، او با قهرمانی در لیگ قهرمانان آمده بود و در نهایت این موضوع حتی در رختکنی مانند مادرید هم احترام زیادی ایجاد می‌کرد.»

آدان با ابراز شگفتی از حواشی ایجاد شده برای ژابی آلونسو، سرمربی بایرلورکوزن می‌گوید: «من از بحث‌هایی که با گذشت تنها چند ماه از رقابت‌ها ایجاد شده شگفت‌زده هستم. ژابی باشگاه را به خوبی می‌شناسد و مسیر او به عنوان مربی خوب بوده است. او بیش از حد آماده است تا این لحظه دشوار را پشت سر بگذارد.» او در ادامه با اشاره به برخوردهای تند در فوتبال مدرن می‌پرسد: «آیا کاپلو یا سیمئونه بی‌احترامی وینیسیوس در ال‌کلاسیکو را تحمل می‌کردند؟ شاید اتفاقاتی افتاده باشد یا می‌افتد که این‌قدر بحث‌های عمومی درباره‌اش ایجاد نشده یا به بیرون درز نکرده است.»

آدان در مورد بهترین هم‌تیمی‌های خود می‌گوید: «آنتونیو آدان، ایکر کاسیاس را به عنوان «دروازه‌بانِ لحظه‌ها» تعریف می‌کند. و درباره اوبلاک می‌گوید: «او خیلی توپ می‌گیرد، یک نمایش واقعی است، شاید کسی که بیش از همه او را درون چارچوب تحت تأثیر قرار داده است.» از میان بازیکنان داخل زمین، او بنزما را برجسته می‌کند و معتقد است که او به اندازه رونالدو نازاریو مرگبار است: «جلوی دروازه می‌ایستاد و گل زدنش حتمی بود.» او همچنین کیفیت گوتی و اوزیل را به یاد می‌آورد.

در پایان، آدان با نگاهی به گذشته می‌گوید: «چه کسی به کودکی از مِخورادا دل کامپو که هرگز نمی‌خواست دروازه‌بان شود، می‌گفت که دستکش‌ها به او اجازه می‌دهند با ستاره‌ها بازی کند، در اسپانیا و پرتغال جام بگیرد و زندگی‌ای داشته باشد که با تمام فراز و نشیب‌ها، همان چیزی است که برای پسرش هم آرزو می‌کند.» او با تأکید بر ارزش‌های ورزشی می‌افزاید: «بازی دیگر نه فقط به خاطر مسائل اقتصادی که به تو اجازه می‌دهد زندگی خوبی داشته باشی، بلکه برای هر آنچه ورزش به تو می‌آموزد.» آدان با آرامشی که ناشی از غلبه بر سختی‌هاست، به استقبال آینده می‌رود.