محرم نویدکیا سرمربی سپاهان در پایان مسابقه راجع به شرایط بازی صحبت کرد.

«بار دیگر به همه عزیزانی که عزیزی را از دست دادند، تسلیت می‌گویم. باید بگویم بازی بدون هوادار خیلی لذتی ندارد و هیچ هیجانی درون آن نیست. اما در هر صورت بازی خوبی بود؛ در دقایق ابتدایی شاید تیم‌ها فقط یکدیگر را محک می‌زدند اما به مرور شرایط بهتر شد. برنامه ما در این بازی نزدیک شدن به دروازه ملوان بود. ما بازی‌های خارج از خانه ملوان را آنالیز کرده بودیم و از فشردگی خط هافبک و دفاعی‌شان آگاه بودیم؛ خیلی از تیم‌ها نتوانسته بودند از عمق به دروازه این تیم برسند. در نیمه اول سعی کردیم شانس‌مان را امتحان کنیم اما موفق نشدیم. در ادامه از روی ضربات ایستگاهی، ارسال‌های کناری و دور زدن دفاع حریف موقعیت‌های خوبی ساختیم اما آن‌ها را با بدشانسی از دست دادیم.»

«در کل بازی بدی نبود، به‌خصوص در نیمه دوم که ما باکیفیت‌تر بودیم. البته تیم حریف یک بازیکن اخراجی داد و در مقابل گل ما نیز آفساید اعلام شد. ما دو امتیاز بسیار مهم و تاثیرگذار را از دست دادیم و فقط امیدوارم در ادامه فصل آسیب آن را نبینیم. درست است که بازیکنان زیادی را در اختیار نداشتیم، اما همه این‌ها بهانه است؛ وقتی یک تیم ۳۰ بازیکن دارد باید بتواند در شرایط حساس از همه آن‌ها به خوبی استفاده کند که متاسفانه ما موفق نشدیم سه امتیاز بازی را بگیریم.»

«در تعطیلات نیم‌فصل با توجه به بازی‌های عقب افتاده، ۱۰ روز فرصت تمرین داشتیم اما نمی‌توانستیم به بازیکنان استراحت ندهیم چرا که در طول فصل دچار آسیب جسمانی می‌شوند. اما اینکه می‌گویید در نیمه دوم اُفت کردیم را قبول ندارم؛ تیم ما در نیمه دوم، به‌خصوص زمانی که حریف ۱۰ نفره شد، مالکیت توپ و میدان را در اختیار داشت و فرصت‌های متعددی را امتحان کرد. ما چند ضربه در چارچوب بسیار خوب داشتیم و عجیب بود که این فرصت‌ها به گل تبدیل نشدند.»

«از نیمه اول خیر، اما نیمه دوم تا حدودی راضی‌کننده بود، به‌خصوص بابت موقعیت‌هایی که ایجاد شد. اما در مورد نوع بازی، تیم آن ریتمی را که باید پیدا می‌کرد، نداشت. فکر می‌کنم در بازی اول نیم‌فصل دوم این شرایط برای همه تیم‌ها وجود داشته باشد، به جز تیم‌هایی که تمرین و بازی تدارکاتی خوبی داشتند. ما با توجه به شرایطی که داشتیم بازی تدارکاتی برگزار نکردیم و فوتبال خیلی باکیفیتی ارائه نشد.»

«جذابیت فوتبال زمانی خود را نشان می‌دهد که هوادار حضور داشته باشد. در حضور تماشاگر است که بازیکن فشار را حس می‌کند و با کیفیت متفاوتی بازی می‌کند، اما در استادیوم‌های خالی بازیکنان نمی‌توانند آن کیفیتی که باید را از خود به نمایش بگذارند.»