باشگاه با انتشار بیانیه‌ای صریح، توپ را به زمین بازیکنان انداخت و اعلام کرد هر بازیکنی که تمرکز کافی برای عبور از این مقطع حساس ندارد، می‌تواند برای تسویه حساب اقدام کند. تصمیمی که از نگاه بسیاری، واکنشی منطقی به شرایط فعلی است. نشانه‌ها حاکی از آن است که بخشی از ترکیب تیم به نوعی اشباع فوتبالی رسیده؛ بازیکنانی که دیگر عطش و انرژی سال‌های گذشته را ندارند و حضورشان بیش از آنکه مزیت باشد، به عاملی بازدارنده تبدیل شده است.

نکته قابل تأمل اینکه برخی از همین چهره‌ها در زمان تمدید یا عقد قرارداد، خواهان ارقام بالاتر و قراردادهای سنگین‌تر بوده‌اند و همه آن را «حق» خود می‌دانند؛ اما در مستطیل سبز، آنچه فراموش می‌شود «حق» هوادار برای دیدن تیمی جنگنده و متعهد است.

در چنین شرایطی، تأکید باشگاه بر استفاده از ظرفیت آکادمی و تیم‌های پایه، می‌تواند نقطه آغاز یک تغییر مسیر باشد. پرسپولیس بیش از هر زمان دیگری به یک پوست‌اندازی واقعی نیاز دارد؛ عبور از بازیکنان پا به سن گذاشته و کم‌انگیزه و میدان دادن به جوانان دونده و بی‌ادعا. شاید تنها راه بازگشت به روزهای اوج، همین تصمیم‌های سخت و بدون ملاحظه باشد.