به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر؛ پرسپولیس این روزها حال و روز خوشی ندارد؛ تیمی که در یک دهه گذشته بارها جام را بالای سر برده، حالا با افتی محسوس و نمایشی کم‌فروغ، صدای انتقاد پیشکسوتانش را بلند کرده است.

جمشید شاه‌محمدی با اشاره به وضعیت فعلی سرخ‌پوشان تأکید می‌کند که کمتر پیش آمده این تیم را تا این اندازه بی‌انگیزه و بی‌حال ببیند. به اعتقاد او، نه از شور همیشگی خبری هست و نه از عطش پیروزی که سال‌ها مشخصه اصلی پرسپولیس بود.

او یادآور می‌شود تیمی با آن کارنامه پرافتخار، شایسته چنین نتایجی نیست و این نمایش‌ها در شأن هوادارانی که سال‌ها کنار تیم مانده‌اند، قرار ندارد.

در حالی که برخی نگاه‌ها به سمت نیمکت چرخیده، شاه‌محمدی مشکل را جای دیگری می‌بیند. او معتقد است سرمربی تیم، اوسمار، مقصر اصلی نیست. به گفته او، همین تیم در شروع کار این مربی چند برد متوالی به دست آورد، اما ناگهان دچار افتی عجیب شد.

بازی اخیر مقابل خیبر نمونه‌ای از این افت بود؛ تیمی که در خانه خود نتوانست موقعیت جدی خلق کند، طبیعی است که با موجی از شایعات درباره کم‌کاری برخی بازیکنان روبه‌رو شود. نتایج ضعیف، بستر باور چنین حرف‌هایی را فراهم کرده است.

بخش مهمی از انتقاد شاه‌محمدی متوجه بازیکنان باتجربه و ملی‌پوش است؛ نفراتی که برخی از آن‌ها امید حضور در جام جهانی فوتبال 2026 را دارند. او این پرسش را مطرح می‌کند که بازیکنی که امروز بی‌انگیزه و پراشتباه ظاهر می‌شود، چگونه می‌تواند به حضور در فهرست نهایی تیم ملی فکر کند؟ به باور او، ماه‌های منتهی به جام جهانی زمان اثبات شایستگی است، نه دوره‌ای برای افت و کم‌تحرکی.

شاه‌محمدی حتی پا را فراتر می‌گذارد و از تغییر اولویت‌ها در فوتبال امروز انتقاد می‌کند؛ جایی که به زعم او برخی بازیکنان بیشتر از کیفیت فنی، به قراردادهای سنگین فکر می‌کنند.

پیشکسوت پرسپولیس راه‌حل را در برخورد قاطع باشگاه می‌داند. او تمدید قرارداد اوسمار را تصمیمی مثبت ارزیابی می‌کند، اما تأکید دارد بازیکنان نیز باید پاسخگو باشند. از نگاه او، در صورت تداوم این روند، اعمال جریمه‌های سنگین می‌تواند شوک لازم را به تیم وارد کند. همچنین استفاده از بازیکنان جوان و جویای نام، حتی اگر با نوسان نتیجه همراه باشد، بهتر از حضور چهره‌های گران‌قیمتی است که در زمین صرفاً قدم می‌زنند.

شاه‌محمدی یادآور می‌شود در گذشته بازیکنی که دچار افت می‌شد، چند بازی روی نیمکت می‌نشست تا انگیزه و تمرکزش را بازیابد؛ رویکردی که شاید امروز هم بتواند نسخه‌ای برای عبور از بحران باشد.