به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر؛ اثر آربلوا-پینتوس خیلی زود خاموش شد؛ همان امیدی که مادرید به آن چنگ زده بود. آنچه باقی مانده، تیمی است فرسوده از مصدومیت و تهی از خلاقیت؛ جایی که تبدیل شدن شوامنی به ستون اصلی، بیش از آن‌که نقطه قوت باشد، نشانه خلأ اطراف اوست. برابر ختافه همان مادرید سنگین و بی‌روح بازگشت؛ تیمی که از جمع ۸ تیم برتر اروپا بیرون ماند، در پامپلونا فرو ریخت، از جام حذفی حذف شد و حالا در لیگ هم روی مرز ایستاده است.

«وینیسیوس مقابل دنیا» دوباره به سود دنیا تمام شد و فاصله با بارسا به چهار امتیاز رسید؛ با این حس که قطارها یکی‌یکی رفته‌اند و شاید این مأموریت از توان آربلوا خارج باشد.

تیم بوردالاس همان همیشگی بود؛ تیمی که با زمان و فضا بازی می‌کند و با آرامباری در مرکز، مسابقه را برای حریف به بازی‌ای وحشتناک تبدیل می‌کند. پیروزی‌ای که پس از ۱۷ بازی مقابل مادرید به دست آمد، محصول انضباط، خطاهای حساب‌شده و دفاعی مستحکم بود که وینیسیوس را کاملا اسیر کرد. 

شش خطا در هفت دقیقه نخست، دفاع بالا و خفه‌کردن بازی، طرحی دقیق بود که فقط یک لغزش از بوسلی می‌توانست خرابش کند، اما سوریا آن هدیه را پس زد و تک به تک را از وینیسیوس گرفت.

رئال مادرید مالک توپ بود، اما بدون پیشروی؛. رودیگر عصبی و مستعد اخراج و رئال تیمی کلافه از ناتوانی در گشودن گره‌ها. درست پیش از استراحت، ساتریانو با والی‌ای سهمگین توپ سرگردان را به نزدیکی طاق دوخت؛ گلی زیبا و تعیین‌کننده.

پس از آن، ختافه به تیمی زره‌پوش بدل شد. تعویض‌های بحث‌برانگیز آربلوا مانند خروج پیتارچ با اعتراض سکوها و تأخیر در استفاده از براهیم، ابهام‌ها را بیشتر کرد. گردش توپ تندتر شد، والورده عقب‌تر آمد و فشار افزایش یافت، اما بیشتر از سر استیصال بود تا نقشه‌ای منسجم. فرصت کارواخال و چند یورش پراکنده آمد و رفت و هیچ فایده‌ای نداشت.

ماستانتونو در وقت‌های اضافه اخراج شد؛ تصویری از تیمی بی‌قرار. جمع‌بندی ساده است: مادریدی کم‌جان و گرفتار کمبود ایده، مقابل ختافه‌ای منظم و بی‌رحم در اجرای طرح. نتیجه فقط سه امتیاز نبود؛ نشانه‌ای از بحرانی بسیار عمیق است.