انتقادات به استاندارد دوگانه رئیس فیفا؛ وسطبازی از نوع اینفانتینو
پست اینستاگرامی جیانی اینفانتینو برای تیم ملی، بیش از آنکه نمودی از کنشگری رئیس فیفا را منعکس کند، شبیه به یک بیانیه بیطرفانه همراه با سکوتی معنادار بود.
به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر؛ پست اینفانتینو درباره دیدار با تیم ملی فوتبال ایران در ظاهر متنی سرشار از مفاهیم مثبت و انسانی است اما در لایههای عمیقتر، نمونهای روشن از سکوت معنادار برابر یک بحران آشکار به شمار میآید.
به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر؛ انفعال فدراسیون جهانی فوتبال در برابر جنایتهای یکی از میزبانان جام جهانی ۲۰۲۶، موجی از انتقادات را به همراه داشته است.
رضا شجیع استاد دانشگاه و از مدیران ورزش کشور در یادداشتی به انتقاد از پست اینستاگرامی جیانی اینفانتینو پرداخت.
متنی پر از کلیگویی و بیتوجهی به جنایات آمریکا
او نوشت: «آنچه این متن را مسئلهدار میکند، فقط کلیگویی نیست، بلکه حذف کامل هرگونه اشاره به واقعیتهای دردناک است. در شرایطی که افکار عمومی انتظار دارد دستکم نشانهای از همدلی صریح با رنج انسانهایی که در معرض وحشیانه ترین تجاوز قرار دارند دیده شود، این متن هیچ اشارهای به محکومیت تجاوز رژیم های آمریکایی- صهیونی ندارد. هیچ نشانهای از توجه به رنج انسانی و قربانیان غیرنظامی بهویژه کودکان ارائه نمیدهد و حتی بهطور کلی از هر واژهای که بار اخلاقی مشخص داشته باشد، فاصله میگیرد.»
بیطرفیِ ظاهری و جانبداریِ پنهان رئیس فیفا
«در عوض، با واژگانی نرم و بیخطر مثل "امید"، "رویا" و "اتحاد"، تلاش میکند فضایی مثبت بسازد، فضایی که در آن، واقعیتهای این جنگ تحمیلی عملاً ناپدید میشوند.»
«در تحلیل گفتمان انتقادی، این رویکرد را میتوان نوعی بیطرفیِ ظاهری و جانبداریِ پنهان دانست. زیرا در موقعیتی که یک طرف ماجرا دچار رنج و تلفات انسانی است، سکوت در قبال این رنج، به معنای نادیده گرفتن آن است و نادیده گرفتن، خود شکلی از موضعگیری محسوب می شود.»
خبری از ابراز تأسف اینفانتینو نبود
«نکته مهمتر این است که حتی یک جمله ساده در جهت ابراز تأسف نسبت به کشتهشدن غیرنظامیان، بهویژه کودکان بیگناه نیز در این متن دیده نمیشود. این سطح از انتزاع و فاصلهگیری از واقعیت، نشان میدهد که متن نه صرفاً "غیرسیاسی"، بلکه عمداً "غیراخلاقیشده" است، یعنی از هر آنچه میتواند بار مسئولیت ایجاد کند، خالی شده است.»
شعارهای توخالی ریاست فدراسیون جهانی فوتبال
«در چنین شرایطی، تأکید بر اینکه "فوتبال امید میآفریند" بیش از آنکه تسکیندهنده باشد، میتواند نوعی جایگزینی نادرست واقعیت با شعار تلقی شود. امید، بدون بهرسمیت شناختن درد، بیشتر به انکار شبیه میشود تا همدلی.»
بیصدایی، انتخاب عجیب فیفا و رئیسش
«اینجا مسئله اصلی، انتظار برای موضعگیری سیاسی نیست، بلکه انتظار برای حداقلی از حساسیت انسانی است. وقتی یک نهاد جهانی، از ظرفیت زبانی خود برای نامبردن از رنج و محکومکردن تجاوز و خشونت استفاده نمیکند، در واقع انتخاب کرده است که "بیصدا" بماند و این بیصدایی، در دل یک بحران، معنایی کاملاً روشن دارد.»
مدیریت روایت در پست جدید اینفانتینو
«پست اینفانتینو را باید نه صرفاً یک پیام ورزشی، بلکه نمونهای از "مدیریت روایت" دانست، روایتی که در آن رنج دیده نمیشود، مظلومیت نام برده نمیشود، و خشونت، در سکوتی آراسته به واژههای زیبا، محو میگردد.»
جای خالی عدالت و انسانیت در گفتمان اینفانتینو
«پرسش مهم در اینجا این است؛ اگر حتی در برابر رنج آشکار غیرنظامیان و کودکان، واژهای برای محکومیت وجود نداشته باشد، انسانیت در این گفتمان دقیقاً به چه معناست؟ مسئله فقط یک متن یا یک موضعگیری نیست، مسئله، اعتبار گفتمان جهانی درباره عدالت و انسانیت است. اگر این مفاهیم قرار است معنا داشته باشند، باید در همهجا و برای همه بهکار گرفته شوند، نه فقط در جایی که هزینه کمتری دارند.»
استاندارد گزیشیِ رخنه کرده در فیفا
«در نهایت باید بپذیریم؛ اینفانتینو و فیفا دچار نوعی استاندارد گزینشی و دوگانه هستند، جایی که برخی رنجها برجسته میشوند و برخی دیگر، در سکوت و بیتوجهی باقی میمانند.»
کد خبر: 45162
دیدگاههای ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط فوتبال برتر در وب منتشر خواهد شد