به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر؛مستند و گفت‌وگوی جذاب فیفا با دروازه‌بان شماره یک تیم ملی ایران روایتگر داستان پسری است که از دل سخت‌ترین شرایط زندگی عشایری و محرومیت‌های شدید مالی، توانست با اراده‌ای پولادین به بالاترین سطح فوتبال دنیا برسد و پیراهن مقدس تیم ملی را در بزرگ‌ترین رویداد ورزشی جهان یعنی جام جهانی بر تن کند. 

علیرضا بیرانوند در این گفت‌وگوی صمیمانه و پر از احساس، با مرور خاطرات دوران کودکی خود، پرده از سختی‌های باورنکردنی آن روزها برداشت. او با اشاره به فقر مادی خانواده و زندگی در شرایط سخت کوچ‌نشینی گفت: «روزهای خیلی سختی را در بچگی داشتم. ما جزو عشایر بودیم و در شهر زندگی نمی‌کردیم. از نظر مالی شرایط بسیار سختی داشتیم اما همیشه رویاهایم را دنبال می‌کردم.» صحبت‌های سنگربان تیم ملی نشان می‌دهد که فقر و محرومیت هرگز نتوانستند بال‌های پرواز او را بچینند و او از همان کودکی چشمانش را به افق‌های دوردست دوخته بود.

بخش دیگری از این مصاحبه به تصمیم شجاعانه و البته مخاطره‌آمیز بیرانوند در دوران نوجوانی اختصاص داشت؛ زمانی که او تصمیم گرفت برای رسیدن به آرزوهایش، زادگاه خود را به مقصد تهران ترک کند. او بدون اینکه خانواده‌اش را در جریان بگذارد، با دست‌های خالی قدم در راهی بی‌بازگشت گذاشت. بیرانوند در این باره تشریح کرد: «دوستانم تصمیم گرفتند به تهران بیایند و من هم بدون اینکه به خانواده‌ام چیزی بگویم، راهی تهران شدم. وقتی رسیدم، هم دنبال کار بودم و هم دنبال جایی برای خوابیدن.» او در ادامه با قدردانی از کسانی که در آن روزهای تنهایی دستش را گرفتند، افزود: «آقایی به نام حسین فیض به من کمک کرد و شرایطی فراهم شد تا بتوانم در تمرینات حاضر شوم. همان روزها بود که در کنار فوتبال برای تأمین هزینه‌های زندگی کار می‌کردم.»

سنگربان نام‌آشنای فوتبال ایران بدون هیچ واهمه‌ای از روزهای کارگری خود سخن گفت. او با غرور و افتخار از اولین شغل خود در تهران یاد کرد و اظهار داشت: «کارم را با رفتگری آغاز کردم و هیچ وقت از آن خجالت نکشیدم. اتفاقاً به آن افتخار می‌کنم. کار بسیار سختی بود اما همان سختی‌ها بعدها به اتفاقات خوب زندگی من تبدیل شد.» بیرانوند توضیح داد که چگونه این کارهای سخت بدنش را ورزیده و اراده‌اش را برای موفقیت قوی‌تر کرد. او با پافشاری بر رویای خود سرانجام توانست راهی تیم نفت تهران شود؛ تیمی که سکوی پرتاب او به سمت پیراهن تیم ملی فوتبال ایران شد. او در این باره گفت: «همیشه با رویاهایم زندگی کردم. هیچ وقت دست از تلاش برنداشتم. بعد از مدتی برای نفت تهران بازی کردم و همان فرصت باعث شد به تیم ملی دعوت شوم.»

دروازه‌بان پرآوازه تیم ملی فوتبال کشورمان در پایان این گفت‌وگوی تاثیرگذار، مسیر زندگی خود را پیامی روشن برای تمام جوانانی دانست که در ناامیدی و سختی دست‌وپا می‌زنند. او با تاکید بر اینکه هرگز نباید تسلیم شرایط شد، گفت: «همیشه دوست داشتم پیشرفت کنم. مسیری که در فوتبال طی کردم برای خودم یک الگو است؛ اینکه اگر رویا داشته باشی و برایش بجنگی، می‌توانی از سخت‌ترین شرایط به بالاترین سطح برسی.» این پیام انگیزشی بیرانوند، پایان‌بخش گفت‌وگویی بود که نشان داد قهرمانان واقعی نه در رفاه، بلکه در کوران سخت‌ترین حوادث روزگار صیقل می‌خورند.