به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر؛ گاهی فوتبال در دایره‌ای از تاریخ گیر می‌کند که عبور از آن، یادآور تلخ‌ترین خاطرات است. صبح فردا در ورزشگاه کانزاس‌سیتی، اتریش و الجزایر در حالی به مصاف هم می‌روند که نتیجه این مسابقه، مستقیماً با سرنوشت تیم ملی فوتبال ایران گره خورده است. 

شباهت معادلات این گروه با اتفاقات جام جهانی ۱۹۸۲، بار دیگر واژه «رسوایی خیخون» را به صدر اخبار رسانه‌های ورزشی جهان بازگردانده است؛ دیداری که می‌تواند یا یک حماسه ورزشی باشد و یا تکرار یک ننگ تاریخی.

در سال ۱۹۸۲، آلمان غربی و اتریش با نمایشی غیررقابتی که بعدها به «رسوایی خیخون» معروف شد، با نتیجه‌ای که هر دو تیم را به دور بعد می‌فرستاد، الجزایر را از صعود بازداشتند. حالا پس از ۴۴ سال، تقدیر به گونه‌ای رقم خورده که دوباره نام اتریش و الجزایر در آستانه مرحله حذفی کنار هم قرار گرفته است. در گروه J، آرژانتین صعودش قطعی شده و اتریش و الجزایر با سه امتیاز برای رتبه دوم می‌جنگند. بیم آن می‌رود که تساوی میان شاگردان رالف رانگنیک و ولادیمیر پتکوویچ، دوباره سناریوی قدیمی را برای حذف رقبا یا ناامید کردن تیم‌های چشم‌انتظار مثل ایران تکرار کند.

تیم ملی ایران که با سه تساوی در گروه G به کار خود پایان داده، اکنون در وضعیت پیچیده‌ای قرار دارد و برای زنده ماندن شانس صعود خود، نیازمند پیروزی یکی از دو تیم اتریش یا الجزایر در دیدار صبح فرداست. هر نتیجه‌ای جز برد، به معنای توقف کاروان ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ خواهد بود. این موضوع باعث شده است که نگاه میلیون‌ها هوادار ایرانی، نه به عملکرد تیم خودی، بلکه به ساق‌های بازیکنان در کانزاس‌سیتی دوخته شود تا مشخص شود آیا روح «بازی جوانمردانه» در این مسابقه زنده می‌ماند یا خیر.

فاجعه خیخون چنان ضربه‌ای به اعتبار فیفا زد که این نهاد تصمیم گرفت از جام جهانی ۱۹۸۶ به بعد، تمامی دیدارهای هفته پایانی مرحله گروهی را به صورت همزمان برگزار کند تا از تبانی‌های احتمالی یا نتایج تبانی‌گونه جلوگیری شود. با این حال، در دنیای واقعی، گاهی نتایج روی کاغذ به گونه‌ای چیده می‌شوند که حتی بدون تبانی مستقیم، منافع دو تیم با یک تساوی تأمین شود. اکنون باید دید آیا اتریش و الجزایر، ۴۴ سال پس از آن اتفاق جنجالی، می‌توانند با یک بازی تماماً رقابتی و جذاب، نام خود را از زیر سایه سنگین آن خاطره تلخ خارج کنند یا خیر.