به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر؛ تیم‌های ملی فوتبال انگلیس و آرژانتین در مرحله نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ به مصاف هم می‌روند. 

رسانه‌های انگلیسی با تحلیل بازی‌های گذشته آرژانتین، راه‌های مهار لیونل مسی و نفوذ به نقاط ضعف خط دفاعی و میانی شاگردان اسکالونی را کلید موفقیت توماس توخل برای صعود به فینال می‌دانند.

 در حالی که شامگاه چهارشنبه ۲۴ تیرماه این دو قدرت بزرگ در شهر آتلانتا به مصاف یکدیگر می‌روند، رسانه‌ها و کارشناسان انگلیسی با آنالیز دقیق دیدارهای اخیر آلبی‌سلسته، به دنبال یافتن فرمول طلایی برای عبور از سد قهرمان دوره گذشته و گشودن دروازه‌های فینال هستند.

تیم ملی فوتبال انگلیس در حالی خود را آماده این مصاف سرنوشت‌ساز می‌کند که به اعتقاد رسانه‌های بریتانیایی، قهرمان دوره گذشته با وجود داشتن نقاط قوت فراوان و کادر فنی باهوش، ضعف‌هایی جدی دارد که شاگردان توماس توخل می‌توانند با تمرکز بر آن‌ها، جریان بازی را به سود خود تغییر دهند.

 در همین رابطه، رسانه معروف «سان» در تحلیلی نوشت: «آرژانتین تیمی است که شکست‌دادن آن آسان به نظر می‌رسد، اما در عمل کمتر تیمی توانسته مقابل این تیم به پیروزی برسد. شاگردان لیونل اسکالونی نقاط قوت مشخصی دارند که مهم‌ترین آن حضور لیونل مسی، کاپیتان ۳۹ ساله این تیم است.»

 با این حال، تیم‌هایی مانند سوئیس، کیپ‌ورد و مصر در طول مسابقات توانسته‌اند ضعف‌هایی از آرژانتین را نمایان کنند و اکنون وظیفه توماس توخل این است که از این نقاط ضعف به بهترین شکل استفاده کند؛ به شکلی که روحیه جنگندگی آرژانتینی‌ها و حتی تصمیمات احتمالی داوری نتواند مانع رسیدن انگلیس به هدفش شود و آلبی‌سلسته را از دستیابی به سومین قهرمانی متوالی در جام جهانی بازدارد.

لیونل مسی حتی در روزهایی که در اوج آمادگی همیشگی‌اش نیست، باز هم خطرناک‌ترین مهره زمین است. او در دیدار برابر سوئیس کمتر از همیشه در جریان بازی تأثیرگذار بود، اما همچنان توانست نقش مهمی ایفا کند و ارسال کرنر تماشایی او باعث شد تا آلکسیس مک‌آلیستر گل نخست آرژانتین را به ثمر برساند. با این پاس گل، مسی علاوه بر رکورد گلزنی، رکورد بیشترین پاس گل در تاریخ جام جهانی را نیز به نام خود ثبت کرد. او همچنین چند فرصت مناسب برای افزایش تعداد گل‌هایش داشت و حتی با پای راست نیز شوتی خطرناک زد که با فاصله کمی از کنار دروازه عبور کرد. 

مسی در سیستم تاکتیکی آرژانتین بیشتر به عنوان یک مهاجم عقب‌کشیده بازی می‌کند؛ ترکیبی که اغلب شبیه به آرایش ۲-۴-۴ می‌شود. آمارها نشان می‌دهد او حدود ۶۰ درصد زمان بازی را در حال راه رفتن و نزدیک به ۲۰ درصد را بدون حرکت سپری می‌کند، اما در همان دقایق کوتاهی که توپ به او می‌رسد، متوقف کردنش بسیار دشوار و نزدیک به غیرممکن است. راهکار اصلی برای انگلیس، قطع مسیرهای ارسال توپ به مسی و شلوغ کردن فضای مرکزی زمین است؛ یعنی همان جایی که این ستاره آرژانتینی علاقه زیادی به فعالیت در آن دارد. 

سوئیس نیز در دیدار مقابل آرژانتین با حفظ فشردگی خطوط و بستن مسیرهای پاس به مسی و خولیان آلوارز، عملکرد موفقی در این بخش داشت. اگرچه متوقف کردن کامل مسی برای ۹۰ دقیقه تقریباً غیرممکن است، اما انگلیس می‌تواند اجازه ندهد او کنترل کامل مسابقه را در اختیار بگیرد و فرصت‌هایش را به حداقل برساند.

بزرگترین اشتباه توماس توخل و بازیکنان انگلیس این است که تصور کنند آرژانتین فقط در لیونل مسی خلاصه می‌شود. اسکالونی علاوه بر کاپیتان خود، بازیکنان بزرگ و تاثیرگذار دیگری نیز در اختیار دارد و همین موضوع باعث می‌شود آرژانتین در لحظات حساس همیشه تیمی خطرناک و پیش‌بینی‌ناپذیر باشد. اگر یک بازیکن در جریان مسابقه نتواند عملکرد خوبی داشته باشد، ستاره دیگری از راه می‌رسد و سرنوشت بازی را تغییر می‌دهد.

در دیدار مقابل سوئیس، این نقش مهم بر عهده خولیان آلوارز بود که با یک گل تماشایی مقاومت حریف را شکست. مهاجم تند و تیز اتلتیکومادرید بار دیگر جایگاه خود را در ترکیب اصلی به دست آورده است؛ جایگاهی که در جام جهانی گذشته نیز برای کسب آن تلاش زیادی کرده بود. در مقابل، لائوتارو مارتینز نیز با وجود نیمکت‌نشینی، نشان داد که یک ذخیره طلایی است و توانست پس از ورود به زمین، گل سوم تیمش را به ثمر برساند. آلوارز نسبت به مارتینز تحرک بیشتری در فضاهای کناری دارد و آرژانتین از سرعت بالای او برای نفوذ به عمق دفاع حریفان استفاده می‌کند. انگلیس باید در تصاحب توپ‌های اول و دوم بسیار موفق عمل کند تا اجازه ندهد آلوارز یا مسی در یک‌سوم دفاعی این تیم صاحب فضا و زمان شوند.

یکی از کلیدی‌ترین بخش‌های این مسابقه، نبرد هافبک‌ها در مرکز زمین خواهد بود. اسکالونی در دیدارهای اخیر نقش هافبک دفاعی تخریبی را به لئاندرو پاردس سپرده تا آلکسیس مک‌آلیستر و انزو فرناندز آزادی بیشتری برای پیشروی و حضور در حملات داشته باشند. 

با این حال، این سه بازیکن به همراه رودریگو دی‌پائول در مقابل سوئیس بهترین عملکرد خود را ارائه ندادند. به جز پاردس که از نظر فیزیکی بازیکن قدرتمندی است، خط میانی آرژانتین در نبردهای فیزیکی و فشرده چندان راحت کار نمی‌کند و دچار چالش می‌شود. اگر هافبک‌های باتجربه سوئیس مانند گرانیت ژاکا و رمو فرویلر توانستند در دوئل‌های میانه میدان موفق ظاهر شوند، انگلیس نیز با حضور دکلان رایس و الیوت اندرسون می‌تواند چنین فشار سنگینی را ایجاد کند؛ البته موفقیت در این استراتژی نیازمند عملکرد هماهنگ، منسجم و هم‌زمان تمام خطوط تیم انگلیس است.

یکی دیگر از نقاط آسیب‌پذیر آرژانتین، زمان از دست دادن توپ به‌ویژه در جناحین و کانال‌های کناری است. حتی خود لیونل اسکالونی نیز در مصاحبه‌هایش به مشکلات و خطاهای مدافعان کناری تیمش اشاره کرده است. بازیکنانی مانند آنتونی گوردون و دیگر وینگرهای سرعتی و تکنیکی انگلیس می‌توانند از این نقطه ضعف بزرگ به بهترین شکل استفاده کنند. در دیدار آرژانتین مقابل سوئیس، دن ندوی بارها از جناحین برای خط دفاعی آلبی‌سلسته دردسر ایجاد کرد و حتی پیش از گل تساوی، با یک حرکت رفت‌وبرگشتی ساده و نفوذ از کناره‌ها، دفاع این تیم را کاملاً شکافت و به‌هم ریخت.

علاوه بر این، یکی دیگر از ضعف‌های روانی و تاکتیکی آرژانتین این است که پس از رسیدن به گل برتری، گاهی از شدت و سرعت بازی خود کم می‌کند و با عقب‌نشینی ناخودآگاه، اجازه می‌دهد حریف به مسابقه بازگردد. این تیم در دیدار برابر سوئیس نیز پس از گل نخست، کنترل بازی را برای دقایقی از دست داد و نتوانست هشدارهای ناشی از اشتباهاتش در مالکیت توپ را جدی بگیرد. به نظر می‌رسد آرژانتین گاهی برای ارائه بهترین عملکرد خود، حتماً باید تحت فشار شدید و هیجان بالای بازی قرار بگیرد.

برگ برنده دیگر آرژانتین در این جام جهانی، بدون شک روی سکوها رقم می‌خورد. هر مسابقه آرژانتین در این تورنمنت شبیه به یک بازی خانگی پرشور برای این تیم است. هواداران پرشمار آلبی‌سلسته همیشه با تعداد بسیار زیاد به ورزشگاه‌ها می‌روند و علاوه بر خود آرژانتینی‌ها، بسیاری از تماشاگران محلی و گردشگران نیز تنها برای تماشای بازی لیونل مسی و تجربه فضای شورانگیز استادیوم، همراه آنها می‌شوند. 

قدرت حمایت هواداران آرژانتین را به هیچ وجه نمی‌توان نادیده گرفت؛ چرا که این حمایت کرکننده به بازیکنان درون زمین انگیزه مضاعفی می‌دهد تا در لحظات سخت و بحرانی، تمام توان خود را به کار بگیرند. برای مردم آرژانتین، فوتبال راهی برای نشان دادن هویت و فرهنگ خود به جهان است و همین موضوع اهمیت این مسابقه را برای آن‌ها دوچندان می‌کند.

در نهایت، این دیدار تاریخی و گره‌خورده با سیاست و رقابت قدیمی، در شهر آتلانتا برگزار خواهد شد و سه‌شیرها باید علاوه بر حفظ تمرکز کامل، از نظر انرژی و جنگندگی نیز پاسخگوی بازی فیزیکی حریف باشند. 

شاگردان توماس توخل باید کاملاً مراقب باشند که درگیر حواشی درون زمین و جنگ‌های روانی بازیکنان آرژانتین نشوند؛ چرا که اگر مانند برخی مسابقات تلخ گذشته در تاریخ جام جهانی کارت قرمز دریافت کنند، ممکن است سرنوشت بازی به طور کامل به ضرر آنها تغییر کند. 

انگلیس برای شکستن طلسم و رسیدن به فینال بزرگ باید چهار اصل حیاتی را به طور هم‌زمان رعایت کند: محدود کردن تأثیرگذاری مسی، پیروزی در نبردهای فیزیکی میانه میدان، استفاده حداکثری از سرعت در جناحین و حفظ تمرکز روانی در تمام دقایق مسابقه.