به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر؛ و به نقل از «فارس»؛ تغییر ناگهانی سرمربی تراکتور و انتخاب جواد نکونام، نتیجه اختلاف‌های درون‌تیمی و فشارهای مدیریتی علیه ربیعی بود. 

با دخالت چهره‌های بانفوذ ورزشی و حمایت مدیریت باشگاه، نکونام هدایت تیمی را بر عهده گرفته که اکنون برای او حکم سکوی پرتاب به سمت نیمکت تیم ملی را دارد.

اتفاقات پیرامون ربیعی از مدت‌ها قبل نشانه‌هایی از یک اختلاف جدی را بروز داده بود. از مدتی پیش صحبت‌هایی درباره اختلاف مسئول نقل‌وانتقالات یا معاون ورزشی باشگاه با سرمربی مطرح شد و در ادامه نیز نام برخی بازیکنان باتجربه تیم در این ماجرا به میان آمد. همزمان، بخشی از فضای هواداری تراکتور نیز علیه ربیعی شکل گرفت؛ آن هم پیش از شروع رسمی لیگ و با استناد به نتایج بازی‌های تدارکاتی. از طرف دیگر، روایت‌هایی درباره نقش مدیریت باشگاه، مشاور نقل‌وانتقالات مالک تراکتور و برخی بازیکنان در تضعیف موقعیت ربیعی مطرح شده است. ربیعی در تمام این مدت تلاش داشت با بزرگان تیم تعامل کند و از ظرفیت بازیکنان باتجربه برای مدیریت رختکن استفاده کند؛ اما ظاهراً همین تعاملات در نهایت علیه خودش تمام شد.

در چنین فضایی، مذاکرات برای پیداکردن جانشین ربیعی آغاز شد و نام‌هایی مانند فرهاد مجیدی و جواد نکونام مطرح شدند. درباره مجیدی از همان ابتدا موانعی وجود داشت و عملاً بازگشت او به لیگ ایران چندان محتمل نبود. اما شرایط برای نکونام متفاوت بود و او توانست نظر مثبت تصمیم‌گیران باشگاه را جلب کند.

نقش برخی چهره‌های بانفوذ ورزش کشور نیز در این انتقال محل توجه است. بر اساس شنیده‌ها، یکی از چهره‌های مهم ورزشی در روند فراهم‌شدن مجوزهای لازم برای حضور نکونام در تراکتور نقش داشته و ارتباط نزدیک او با حجت کریمی، مدیرعامل فعلی باشگاه، نیز بر حساسیت این موضوع افزوده است.

نکونام در شرایطی وارد تراکتور شده که این تیم از نظر امکانات و مهره، یکی از بهترین‌های لیگ برتر است. از طرفی ارتباط خوب او با مدیرعامل تراکتور که در هیئت‌رئیسه فدراسیون هم عضویت دارد، در کنار جاه‌طلبی او برای رسیدن به بالاترین سطح مربیگری، این گمانه را نیز تقویت کرده که تراکتور می‌تواند برای نکونام چیزی فراتر از یک مقصد موقت باشد؛ شاید سکویی برای رسیدن به نیمکت تیم ملی.