ماجرای محمودی و آزمون تازه پرسپولیس برای حفظ نظم رختکن
شیوه برخورد باشگاه پرسپولیس با امیرحسین محمودی قابل نقد به نظر میرسد و حمایت بیقیدوشرط از بازیکن میتواند زمینهساز تقابل با باشگاه و تکرار پدیده بازیکنسالاری شود.
به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر؛ انتشار آگهی فروش امیرحسین محمودی در روزنامههای کثیرالانتشار، موجی از واکنشها را علیه پرسپولیس به راه انداخته است.
به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر؛ و به نقل از «فارس»؛ حواشی مربوط به امیرحسین محمودی و انتشار آگهی فروش این بازیکن در روزنامهها، اکنون به موضوعی فراتر از اختلاف میان یک بازیکن و باشگاه پرسپولیس تبدیل شده است؛ اتفاقی که میتواند بار دیگر فوتبال ایران را با خطر تکرار تجربه تلخ بازیکنسالاری مواجه کند.
آگهی فروش محمودی، اقدامی غیرمتعارف
پس از انتشار آگهی فروش امیرحسین محمودی در روزنامههای کثیرالانتشار، واکنشهای گستردهای در فضای مجازی شکل گرفت. بسیاری از رسانهها و شماری از پیشکسوتان فوتبال نیز نسبت به نحوه برخورد باشگاه پرسپولیس با این بازیکن موضع گرفتند و انتقادهای تندی را مطرح کردند. انتقاد از شیوه برخورد باشگاه با یک بازیکن جوان، موضوعی قابل درک است. انتشار آگهی فروش یک بازیکن در روزنامههای رسمی کشور، اقدامی عجیب و تا حدودی غیرقابل توجیه به نظر میرسد و باشگاه پرسپولیس باید درباره دلایل انجام این کار توضیح روشنی ارائه کند.
با این حال، مسئله مهمتر آن است که این اتفاق نباید بهسرعت به تقابلی تمامعیار میان بازیکن و باشگاه تبدیل شود؛ چراکه چنین رویکردی میتواند پیامدهایی فراتر از یک اختلاف مدیریتی داشته باشد.

باشگاه در برابر بازیکن؛ مرز حمایت و تقابل
امیرحسین محمودی بازیکن پرسپولیس است و باشگاه نیز به عنوان کارفرما، در چارچوب قرارداد و مقررات فوتبال، درباره وضعیت بازیکنان خود اختیار تصمیمگیری دارد. بنابراین، اصل تصمیمگیری باشگاه درباره آینده یک بازیکن را نمیتوان نادیده گرفت؛ هرچند شیوه اجرای این تصمیم ممکن است با انتقاد مواجه شود.
پرسش اصلی این است که آیا انتشار آگهی فروش، به معنای قرار گرفتن بازیکن در مقابل باشگاه است؟ آیا هر تصمیم مدیریتی، حتی تصمیمی که قابل نقد باشد، باید به نزاعی گسترده میان بازیکن و مجموعه باشگاه تبدیل شود؟
پاسخ به این پرسشها اهمیت زیادی دارد؛ زیرا حمایت از حقوق بازیکن با حمایت بیقیدوشرط از او در برابر باشگاه تفاوت دارد. انتقاد از رفتار غیرحرفهای احتمالی باشگاه، یک موضوع است و نادیده گرفتن جایگاه حقوقی و سازمانی باشگاه، موضوعی کاملاً متفاوت.

تجربه تلخ فوتبال ایران از بازیکنسالاری
فوتبال ایران در سالهای گذشته بارها از پدیده بازیکنسالاری آسیب دیده است. در باشگاههای مختلف، نمونههایی وجود داشته که حمایتهای بیرونی و واکنشهای احساسی، به تدریج جایگاه بازیکن را در برابر مجموعه مدیریتی تقویت کرده و نظم سازمانی را تحت تأثیر قرار داده است. در چنین شرایطی، انتظار میرود کارشناسان فوتبال، پیشکسوتان و اصحاب رسانه با نگاهی منطقی، دقیق و منصفانه به این مسائل ورود کنند. حمایت از یک بازیکن جوان ضروری است، اما این حمایت نباید بدون بررسی همه ابعاد ماجرا صورت بگیرد یا بازیکن را در جایگاهی قرار دهد که خود را فراتر از باشگاه تصور کند.
نگرانی از شکلگیری یک فضای پرحاشیه
نگرانی اصلی این است که در میان هیاهوی ایجادشده، فضایی شکل بگیرد که امیرحسین محمودی هرگونه تصمیم مدیریتی یا انضباطی باشگاه را با اتکا به حمایتهای بیرونی به چالش بکشد. چنین فضایی نه به سود پرسپولیس خواهد بود و نه به نفع آینده حرفهای خود این بازیکن. بازیکن جوان برای پیشرفت به آرامش، حمایت اصولی و مسیر حرفهای نیاز دارد؛ نه قرار گرفتن در مرکز یک تقابل رسانهای با باشگاه.
ممکن است چند سال بعد، اگر محمودی در مسیر فوتبالی خود با حاشیهای تازه روبهرو شود یا رفتاری برخلاف مصالح باشگاه انجام دهد، همان افرادی که امروز بدون بررسی کامل ماجرا از او حمایت میکنند، درباره پیامدهای بازیکنسالاری سخن بگویند و این پدیده را مورد انتقاد قرار دهند. اما واقعیت این است که بازیکنسالاری یکشبه شکل نمیگیرد. این پدیده گاهی از همین حمایتهای بدون شناخت کامل آغاز میشود؛ حمایتهایی که به جای مطالبهگری منطقی، بازیکن را در برابر باشگاه قرار میدهد.

ضرورت پاسخگویی باشگاه پرسپولیس
در کنار همه این مسائل، باشگاه پرسپولیس نیز باید درباره شیوه برخورد با محمودی پاسخگو باشد. نمیتوان هر تصمیم عجیب مدیریتی را صرفاً با استناد به اختیار باشگاه توجیه کرد. انتشار آگهی فروش بازیکن در روزنامهها، اقدامی غیرمتعارف است و مدیران پرسپولیس باید توضیح دهند که چرا چنین روشی را برای اعلام وضعیت این بازیکن انتخاب کردهاند. شفافسازی باشگاه میتواند از گسترش شایعات و شکلگیری روایتهای یکطرفه جلوگیری کند.
با این حال، نقد باشگاه نباید به معنای نادیده گرفتن جایگاه حقوقی و سازمانی آن باشد. پرسپولیس نه ملک شخصی مدیران است و نه بازیکنان؛ بلکه مجموعهای است که نظم، اقتدار مدیریتی و احترام متقابل باید در آن حرف اول را بزند.
حمایت از بازیکنان جوان در چارچوب حرفهای
حمایت از بازیکنان جوان و دفاع از حقوق آنها اقدامی ضروری است، اما این حمایت باید در چارچوب قانون، قرارداد و اصول حرفهای انجام شود. حمایت منطقی به معنای مطالبه توضیح از باشگاه و پیگیری حقوق بازیکن است، نه ایجاد تقابل میان بازیکن و مجموعهای که با آن قرارداد دارد. فوتبال ایران بهای سنگینی بابت بازیکنسالاری پرداخته است. تجربه نشان داده هرگاه بازیکن خود را بالاتر از ساختار باشگاه بداند و تصمیمهای مدیریتی را با تکیه بر حمایتهای بیرونی نادیده بگیرد، در نهایت هم باشگاه و هم خود بازیکن متضرر خواهند شد.

ماجرای امیرحسین محمودی باید با گفتوگو، شفافسازی و رعایت اصول حرفهای مدیریت شود. پرسپولیس باید درباره رفتار خود توضیح دهد و حامیان بازیکن نیز باید میان دفاع از حقوق او و قرار دادن وی در برابر باشگاه تفاوت قائل شوند. قرار نیست هر اختلاف میان یک بازیکن و باشگاه، بار دیگر زمینهساز تکرار تجربه تلخ بازیکنسالاری در فوتبال ایران شود.
کد خبر: 58560
دیدگاههای ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط فوتبال برتر در وب منتشر خواهد شد