چند ساعت برکناری و یک بیانیه؛ روایت یک فاجعه مدیریتی در اهواز
مدیریت در فوتبال ایران به مرحلهای رسیده که صندلیهای مدیریتی نه جانی دارد و نه زوری؛ به قدری سست و بیاعتبار شده که مدیران با یک تلنگر و در چشم بر هم زدنی برکنار میشوند.
به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر؛ مدیریت در فوتبال ایران به مرحلهای رسیده که صندلیهای مدیریتی نه جانی دارد و نه زوری؛ به قدری سست و بیاعتبار شده که مدیران با یک تلنگر و در چشم بر هم زدنی برکنار میشوند.
به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر؛ و به نقل از «فرهیختگان»؛ ماجرای برکناری چندساعته «بهنام ابوالقاسمپور» و تکذیب فوری آن از سوی مالک باشگاه، خبری حاشیهای ساده نیست که بشود با لبخند از کنارش گذشت؛ این اتفاق را باید بسیار جدی گرفت.
ماجرای برکناری چندساعته و تکذیب فوری مالک
آنچه در اهواز رخ داد، نشان میدهد وقتی کار به جایی میرسد که اعضای هیئتمدیره یک باشگاه لیگ برتری، بدون کوچکترین هماهنگی با مجمع و مالکان اصلی، در یک جلسه خودسرانه حکم به برکناری مدیرعامل میدهند و ساعتی بعد مدیرعامل گروه ملی صنعتی فولاد ناچار میشود این تصمیم را وتو و تکذیب کند، یعنی فاجعه در بطن ساختار مدیریتی رخ داده است.
هیئتمدیره بهمثابه جزیره مستقل
این هرجومرج عریان، بیش از هر چیز یک حقیقت تلخ را فریاد میزند: استقلال خوزستان در انتخاب نفرات هیئتمدیره و ساختن یک پل ارتباطی سالم و منطقی میان مالکان و گروه مدیریتی، به شکل فاحشی اشتباه عمل کرده است. هیئتمدیره در فوتبال حرفهای، بازوی مشورتی و اجرایی مالک برای ایجاد ثبات و پیشبرد اهداف باشگاه است؛ نه یک جزیره مستقل که بدون اطلاع سهامداران ارشد بانک ملی و گروه ملی فولاد، شبانه برای رأس هرم اجرایی باشگاه تصمیم بگیرد و اعتبار کل مجموعه را به بازی بگیرد.

مدیرعامل، مهره بیدفاع میان شکاف
وقتی میان مالک و هیئتمدیره چنین شکاف عمیقی وجود دارد و کانالهای ارتباطی عملاً قفل شدهاند، مدیرعامل در این میان تبدیل به مهرهای بیدفاع میشود؛ مهرهای که صبح حکم اخراجش را در رسانهها میخواند و ظهر با بیانیه باشگاه به صندلیاش بازمیگردد. در چنین فضایی که هیچکس جایگاه و حدود اختیارات خود را نمیشناسد، نه ثباتی باقی میماند و نه اقتداری برای مدیریت تیم.
مدیریت بدون ضابطه، بزرگترین بحران باشگاه
آنچه در اهواز گذشت، آینه تمامنمای مدیریتی است که بدون ضابطه چیده شده و حالا خودش به بزرگترین بحران باشگاه تبدیل شده است. ساختاری که در آن هیئتمدیره و مالک در دو مسیر موازی حرکت میکنند و هیچ مرجع بالاتری برای حل اختلاف وجود ندارد، عملاً به بزرگترین تهدید برای ثبات باشگاه بدل شده است.
درسی که فوتبال ایران باید بگیرد
تا وقتی در فوتبال ایران انتخاب اعضای هیئتمدیره بر اساس تخصص، تعهد سازمانی و هماهنگی با بدنه مالکیت انجام نشود، همین قصه ادامه دارد؛ مدیرانی با صندلیهای لرزان، هیئتمدیرههایی که ساز خودشان را میزنند و باشگاههایی که به جای زمین مسابقه، در راهروهای پرحاشیه مدیریت زمین میخورند.
کد خبر: 58634
دیدگاههای ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط فوتبال برتر در وب منتشر خواهد شد