به گزارش سایت رسمی فوتبال برتر؛ و به نقل از نشریه معتبر چمپیونات، سیاست‌های جدید فیفا در جام جهانی ۲۰۲۶ که به افزایش خشونت و بی‌انضباطی در زمین انجامیده، با واکنش‌های تند تحلیلگران و رسانه‌ها مواجه شده است.

 در دیدار فرانسه و پاراگوئه، رفتار خشن و خارج از عرف تیم پاراگوئه بدون برخورد جدی داوران باقی ماند و زنگ خطری برای آینده فوتبال به صدا درآورد.  

چمپیونات در گزارش خود نوشته است: «اگر قرار باشد برای قضاوت‌های این دوره از رقابت‌ها شعاری انتخاب شود، شاید بهترین عبارت «آزادی، برابری و بی‌ادبی» باشد. دست‌کم باید از فرانسه قدردانی کرد که اجازه نداد پاراگوئه از این دیدار پیروز خارج شود.» به گفته این نشریه، آنچه پاراگوئه به نمایش گذاشت، فوتبال نبود؛ بلکه کابوسی بود که هم بازیکنان فرانسه و هم هواداران این تیم را درگیر کرد.  

این تحلیل ادامه می‌دهد: «عملکرد تیم ملی فوتبال پاراگوئه نمایشی از فوتبالی کثیف، خشن، بدجنس، نفرت‌انگیز و آزاردهنده بود. مسئله صرفاً دفاع فشرده یا بازی با بلوک پایین نیست. حتی نمی‌توان آن را به گرمای ۳۹ درجه‌ای هوا یا ناتوانی در خلق موقعیت روی دروازه مایک مانیان نسبت داد.»  

در جریان مسابقه، بازیکنان پاراگوئه بارها به شکلی کاملاً عمدی روی دروازه‌بان حریف افتادند تا از آغاز سریع حمله جلوگیری کنند. کاسارس در حالی که روی زمین افتاده بود، به کیلیان امباپه لگد زد. امباپه نیز ضربه‌ای خطرناک از ناحیه سینه خورد؛ برخوردی که اتفاقاً در دیدار افتتاحیه همین مسابقات منجر به اخراج مستقیم بازیکن خاطی شده بود. اوپامکانو نیز در صحنه‌ای دیگر، زمانی که هیچ رقابتی برای تصاحب توپ وجود نداشت، با آرنج به سینه حریف ضربه زد. اینها تنها نمونه‌هایی هستند که بدون بازبینی دوباره مسابقه در ذهن مانده‌اند؛ در حالی که خطاهای خشن، هل دادن‌ها و برخوردهای غیرورزشی در تمام طول مسابقه ادامه داشت.  

چمپیونات تأکید می‌کند: «موضوع صرفاً متوقف کردن جریان بازی یا کنترل ریتم مسابقه نبود؛ مسئله، بی‌ادبی و خشونت آشکار در زمین مسابقه بود.»  

ایلگیز تانتاشف، داور مسابقه، عملاً به پاراگوئه اجازه داد چنین رفتاری را ادامه دهد. پرسش اصلی اینجاست که چگونه ممکن است تیم ملی فوتبال پاراگوئه بدون دریافت حتی یک کارت زمین مسابقه را ترک کند؟ چمپیونات می‌نویسد: «حتی درگیری‌های لفظی و تنش‌هایی که بازیکنان پاراگوئه ایجاد کردند، چندان اهمیت ندارد، زیرا در فوتبال معمولاً بازیکنان به دلیل رفتارهای خشن و بی‌ادبانه اخراج می‌شوند، نه صرفاً به خاطر یک مشاجره. با این حال، در این مسابقه حتی کارت زرد نیز از جیب داور خارج نشد.»  

برخی معتقدند تانتاشف در جریان بازی کنترل خود را از دست داد. او نتوانست استانداردی را که برای قضاوت تعیین کرده بود حفظ کند، در تصمیم‌گیری‌ها دچار نوسان شد و تحت تأثیر فضای مسابقه قرار گرفت. اما مشکل تنها به عملکرد داور محدود نمی‌شود. برای نمونه، او در دو صحنه واضح در حالی که زاویه دید مناسبی داشت، خطا روی دوئه را تشخیص نداد و تنها در یکی از آنها، دخالت VAR باعث اعلام ضربه پنالتی شد.  

چمپیونات ریشه اصلی این وضعیت را در سیاست‌های فیفا جست‌وجو می‌کند؛ نهادی که ظاهراً تصمیم گرفته در این جام جهانی استانداردهای داوری را به شکل قابل توجهی تغییر دهد. به گفته این نشریه، «به نظر می‌رسد پیرلوئیجی کولینا، رئیس کمیته داوران فیفا، این دوره از مسابقات را با شعار نانوشته «آزادی، برابری و بی‌ادبی» اداره می‌کند. به نام ایجاد برابری میان تیم‌ها و برگزاری جشن جهانی فوتبال برای همه کشورها، آزادی عمل بیشتری به بازیکنان داده شده است اما نتیجه این رویکرد، افزایش خشونت و کاهش کیفیت فوتبال بوده است.»  

در ادامه این تحلیل آمده است: «در واقع، داوران مسئول تعیین مرزهایی هستند که بازیکنان نباید از آن عبور کنند اما در این جام جهانی، این مرزها به شکل محسوسی عقب کشیده شده‌اند؛ یا شاید دقیق‌تر آن باشد که گفته شود به داوران دستور داده شده سطح تحمل خود را افزایش دهند.»  

نشریه چمپیونات در پایان تأکید می‌کند: «نوآوری‌های فیفا در جام جهانی ۲۰۲۶ باید هرچه سریع‌تر متوقف شوند؛ در غیر این صورت، فوتبال بیش از پیش در برابر تیم‌هایی که با خشونت و بی‌انضباطی بازی می‌کنند، آسیب‌پذیر خواهد شد و دیگر راه گریزی از "اراذل و اوباش فوتبال" نخواهد بود.»